اثر فیلم های کارتونی بر رشد جنسی کودکان

 اثر فیلم های کارتونی بر رشد جنسی کودکان

بین 18 تا 20 ماهگی اساس هویت جنسی ریخته می شود.
تصورات بچه ها از جنسیت در 2 سالگی شفاف می شود.

تفکیک جنسیتی پایه ریزی شده در خانواده توسط عوامل بیرونی محکم تر می شود.
یکی از با اهمیت ترین عوامل در درونی کردن کلیشه های جنسی و تفکیک جنسی مدیا است.
در سال 1986، Katz & Boswel بر نقش موثر دو عامل رسانه و همسالان تاکید کرده و آن را مهم قلمداد کردند.
 تفاوت اثر رسانه و همسالان بر تفکیک جنسی :

همسالان قدرت بیشتر روی رجحان های جنسی حاضر دارند و رسانه روی جهت گیری انتظارات آینده.
فیلم های کارتونی که منبع لازم برای تفریح بچه هاست و دارای جنبه های آموزشی است،در عین حال می تواند حاوی پیام های منفی زیان باری باشد.

بچه هایی که تو روی پدرمادرشان می ایستند...

بچه هایی که تو روی پدرمادرشان می ایستند، دربزرگسالی موفق تر می شوند

اکثر پدرمادرها دوست ندارند وقتی چیزی به بچه هشان می گویند، آنها مخالفت کنند و جوابشان را بدهند.
پژوهشگان دانشگاه ویرجینا می گویند که این رفتار برای رشد ذهنی کودکان، خوب است.
مشاجره کودکان با پدرمادر را نباید به عنوان یک موضوع آزار دهنده دید بلکه باید آن را به عنوان زمینه ای برای آموزشی مهم، نگریست.
کودکانی که توان نه گفتن ندارند، کودکانی که نمی توانند برای خودشان حریم شخصی ایجاد کنند در بزرگسالی نیز آسیب خواهند دید. اگر کودکی برای رسیدن به آنچه دوست دارد، فشار می آورد، باید با او مذاکره کرد. بهتر است کودک تمرین مذاکره را با پدرمادرش انجام دهد تا اینکه کورکورانه در دنباله روی از هم سالانش به مشکل بیفتد.

فقط آن چیزی را در ذهنتان راه بدهید که دوست دارید اتفاق بیافتد

تربیت جنسی کودک

 تفکیک جنسیتی

کاراکتر زنان در فیلم های کارتونی با عنوان همسرخانه، مادران، دوستان دختر، مادربزرگ، دختر مرد شر شیطانی، خدمتکار، پرستار بچه و .... نمایش داده می شود.
حق تقدم کاراکترهای مردانه و رهبری نقش ها بیشتر از زنان از جمله دیگر نکات مهم است.
کاراکترهای پیشرو زن همانند کلیشه های جنسی موجود در جامعه، درخواست امنیت می کنند، توسط دیگران پاداش داده می شوند و نیاز به کمک دارند.
بچه ها بین سن 8 تا 13 سال کشف می کنند که کاراکترهای کارتونی نقش های جنسی سنتی را آشکار می کنند.
محتوای برنامه های انتخابی دختران و پسران نیز متفاوت است.دختران فیلم های کارتونی با محتوای احساسی و رمانتیک را ترجیح می دهند و پسران با محتوای خشونت آمیز.
کلیشه های احساسی از دوران اولیه شروع به رشد می کند. (والدین پسرها را از نمایش ترسو ناراحتی منع می کنند و دختران را از نمایش عصبانیت و خشم.
بعد از 1980 تغییراتی در کاراکترهای زن و مرد در کارتون ها دیده شد و امروزه کلیشه های جنسی کمتری به نمایش گذاشته می شود.

آزمون بیش فعالی :

آزمون_بیش_فعالی :

اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی، مشکل بسیاری از کودکان و البته نگرانی بسیاری از والدین است.
 بعضی از والدین برعکس، حتی شیطنت و خرابکاری مفرط کودکشان را جدی نمی‌گیرند و آن را به حساب تیزهوشی و کنجکاو بودن او می‌گذارند.
این آزمون به شما کمک می‌کند دریابید فرزندتان به مشکل بیش‌فعالی و کم‌توجهی دچار است یا نه.
هنگام جواب دادن به سوال‌های زیر، این نکته‌ها را در نظر داشته باشید:

سن فرزندتان را در نظر بگیرید.
رفتار فرزندتان را در 6 ماه گذشته ملاک پاسخ دادن قرار دهید.
توجه کنید که این آزمون به تنهایی نباید ملاک تشخیص یا درمان یک کودک باشد.

گزاره‌های زیر را بخوانید و برای هریک، یکی از گزینه‌های روبه‌رو را انتخاب كنيد:
(اغلب،تقريبا هميشه،مشكل اندك دارد،مشكل جدي دارد)

  و در نهایت، مجموع امتیازهایتان را حساب کنید و تفسیر آزمون را بخوانید.

قسمت اول:
١-فرزندتان به جزییات توجه نمی‌کند یا در انجام تکالیف مدرسه‌اش اشتباه‌های ناشی از بی‌دقتی دارد؟

٢-به سختی می‌تواند توجهش را حین انجام یک کار و تا پایان آن حفظ کند.

٣-وقتی مستقیما با او صحبت می‌کنید، به نظر می‌رسد گوش نمی‌دهد؟

٤-با وجود داشتن میل باطنی به انجام کارها و فهمیدن دستوراتی که به او داده می‌شود، به دستورات درست عمل نمی‌كند و نمی‌تواند کاری را به پایان برساند؟

٥-به دشواری می‌تواند به وظایف و فعالیت‌هایش نظم دهد؟

٦-کارهایی که به تلاش مداوم ذهنی نیاز دارند، دوست ندارد و از انجام آنها طفره می‌رود؟

٧-وسايل لازم برای انجام کارها یا تکالیفش را گم می‌کند؟ (مداد، کتاب، اسباب بازی و ...)

٨-صداها یا محرک‌های دیگر به آسانی حواسش را پرت می‌کنند؟

٩-در فعالیت‌های روزانه‌اش فراموشکار است؟

١٠-با دست‌هایش ور می‌رود یا پاهایش را تکان می‌دهد و وقتی نشسته، سر جایش وول می‌خورد و می‌لولد؟

١١-مواقعي که لازم است سر جایش بنشیند، صندلی را ترک می‌کند؟

١٢-مواقعی که لازم است سر جایش بنشیند، بیش از حد به دور و اطراف می‌دود و از صندلی‌ها بالا می‌رود؟

١٣-انجام بازی‌های بی‌سر و صدا برایش دشوار است؟

١٤-تمام روز در حال حرکت است، انگار در بدنش موتور کار گذاشته‌اند؟

١٥-بيش از حد حرف می‌زند؟

١٦- وقتی از او سوال می‌پرسید، قبل از اینکه سوال تمام شود، با عجله جواب می‌دهد؟

١٧-رعايت نوبت برایش دشوار است؟

١٨-وسط حرف دیگران یا کار آنها می‌پرد؟

١٩-با بزرگسالان بحث می‌کند؟

٢٠-از کوره در می‌رود؟

٢١-آگاهانه از خواسته‌ها و قوانین بزرگسالان سرپیچی می‌کند؟

٢٢-عمدا دیگران را اذیت می‌کند؟

٢٣-ديگران را مسوول خطاها یا بدرفتاری‌های خود می‌داند؟

٢٤-حساس است و به سادگی از دیگران می‌رنجد؟

٢٥- عصبانی یا بی‌میل است؟

٢٦-كينه ‌توز است و دوست دارد تلافی کند؟

٢٧-قلدري می‌کند، دیگران را تهدید می‌کند یا می‌ترساند؟

٢٨-كتك ‌کاری به راه می‌اندازد؟

٢٩-براي فرار از کارهایی که باید انجام دهد، یا خلاص شدن از دردسر، دروغ می‌گوید و دیگران را گول می‌زند؟

٣٠-از مدرسه فرار می‌کند؟

٣١-ديگران را آزار فیزیکی می‌دهد؟
اشیا ارزشمند دزدیده است؟

٣٢-عمدا وسایل دیگران را خراب می‌کند؟

٣٣- اشیایی را به کار برده که می‌توانند صدمه جدی ایجاد کنند. (چاقو، چوب، آجر، اسلحه)

٣٤-حيوانات را آزار می‌دهد؟

٣٥-عمدا آتش روشن می‌كند که خرابی به بار بیاورد؟

٣٦-بي‌اجازه وارد خانه یا محل کار یا ماشین کسی می‌شود؟

٣٧-شب بدون اجازه از منزل بیرون می‌ماند؟

٣٨-شبانه از منزل فرار کرده است؟

٣٩-كسي را مورد سوءاستفاده جنسی قرار داده است؟

٤٠-مضطرب، هراسان یا نگران است؟

٤١-به خاطر احتمال خطا، از امتحان چیزهای جدید می‌ترسد؟

٤٢-احساس بی‌ارزشی یا حقارت می‌کند؟

٤٣-به دلیل بروز مشکلات، خودش را سرزنش و احساس تقصیر می‌كند؟

٤٤-احساس تنهایی می‌کند و حس می‌کند کسی او را نمی‌خواهد و دوست ندارد. می‌گوید: «کسی من را دوست ندارد.»

٤٥-ناراحت، غصه‌دار یا افسرده است؟

٤٦-نگران رفتار و ظاهر خود است و همیشه خجالت می‌کشد؟

---

عملکرد کودک

٤٧-عملکرد کلی فرزندتان در مدرسه چگونه است؟

٤٨-خواندن فرزندتان چگونه است؟

٤٩-نوشتن فرزندتان چگونه است؟

٥٠-ریاضی فرزندتان چگونه است؟

٥١-ارتباط او با والدینش چطور است؟

٥٢-ارتباط او با خواهر و برادرش چطور است؟

٥٣-ارتباط او با همسالانش چطور است؟

٥٤- مشارکت او در فعالیت‌های جمعی (مانند بازی‌های تیمی) چگونه است؟

شكل گيري شخصيت كودك در هر سن

ليست شكل گيري شخصيت كودك در هر سن و وظايف والدين:
تولد تا ١سالگي: سن شكل گيري دلبستگي و احساس ايمني
 وظيفه والدين: پاسخگوي حساس بودن به نيازها و گريه كودك


 ٢-١ سالگي سن شكل گيري حس استقلال
 وظيفه والدين: دادن فرصت اكتشاف و تحرك؛ صحبت كردن زياد با كودك و توصيف اعمال كودك ؛ استفاده از تكنيك پرت كردن حواس براي تربيت كودك
 
 ٤-٢ سالگي سن دوستيابي ورود به گروه و يادگيري زبان
 وظيفه والدين: اقتدار؛ الگوي خوب بودن؛ اعطاي وظايف به كودك؛ خوب گوش دادن به كودك و احساساتش

 ١٢-٥ سالگي سن شكل گيري هويت كودك؛ شكل گيري عزت نفس و يادگيري ارزشها و هنجارها
 وظايف والدين: اقتدار؛ الگوي خوب بودن؛ ياد دادن مهارت حل مساله؛ نظارت بر كودك و دوستي هاي او؛ ايجاد رابطه خوب با كودك

از کجا بفهمیم فرزندمان باهوش است؟

خیلی از پدر و مادرها فکر می کنند که اگر فرزندشان زودتر از بچه های دیگر راه رفت یا حرف زد، یعنی باهوش تر از همسالان خودش است؛ در صورتی که اصلا اینطور نیست...


حرف زدن، راه رفتن، نشستن یا حتی دندان درآوردن به سیر تکامل هر بچه ای بستگی دارد و ربط چندانی به هوش او ندارد اما اگر کودک خردسال شما هر یک از این نشانه هایی که در ادامه به آنها اشاره می کنیم داشت، می توانید به باهوش تر بودن او نسبت به همسالانش افتخار کنید! یعنی بچه های باهوش تر، این ۴ علامت را دارند.


زبان مادری را درک می کنند

مغز نوزادان آمادگی یادگیری بیش از یک زبان را دارد. محققان انگلیسی معتقدند یک نوزاد ۴ ماهه می تواند از روی حالت های لب و دهان متوجه تفاوت بین زبان های مختلف بشود. با این حساب اگر والدین از بدو تولد، با فرزند خود با چند زبان مختلف صحبت کنند، می توانند مطمئن باشند که بینش وسیع تری به کودک خود داده اند و او را باهوش تر از سایر بچه ها بار آورده اند. بچه های باهوش، می توانند از ۴ ماهگی به بعد تفاوت زبان مادری را با زبان های دیگر متوجه شوند.


✅متوجه احساسات دیگران می شوند

بچه های زیر یک سالی که هوش کافی دارند، می توانند تفاوت بین احساسات مختلف اطرافیان خود مانند شادی، غم، ترس، اضطراب یا خشونت را درک کنند و با توجه به این رفتارها واکنش نشان دهند. بچه های زیر یک سالی که بتوانند تفاوت بین احساسات را تشخیص دهند، باهوش هستند. اگر متوجه شدید کودک شما به احساسات ظاهری دیگران مانند خنده، گریه، داد و فریاد یا... واکنشی نشان نمی دهد، باید کمی نگران شوید و حتما این موضوع را با پزشک در میان بگذارید.


معنی کلمه ها را می فهمند

معمولا بچه ها از یک سالگی به بعد معنی کلمه ها را می فهمند و خواسته والدینشان را اجرا می کنند اما اگر فرزند زیر ۱ سال شما متوجه شد معنی سیب یا توپ چیست و به درخواست شما آن را برایتان آورد، باید به هوش او تبریک بگویید. محققان دانشگاه پنسیلوانیا می گویند این قدرت یادگیری کلمات از ۶ ماهگی به بعد در تمام بچه های دارای هوش طبیعی به وجود می آید اما اگر کودکی بتواند از این هوش خود استفاده کند، یعنی باهوش تر از بقیه بچه هاست. ضمن اینکه بچه های باهوش باید بتوانند از ۶ تا ۹ ماهگی به درخواست والدین خود اعضای بدنشان مانند چشم، گوش یا دست را با نام بردن آنها به وسیله اطرافیان، نشان دهند.


موسیقی را درک می کنند

بچه های باهوش تر از حدود ۶ تا ۸ ماهگی به خوبی موسیقی را درک می کنند و با شنیدن صدای موسیقی های کلاسیک و ملایم، آرام تر می شوند. بچه هایی که بتوانند از یک سالگی از آلات موسیقی به تناسب سنشان استفاده کنند و این کار را با کمک شما یا معلم موسیقی یاد بگیرند، در آینده هم می توانند نسبت به سایر بچه ها توانایی کسب موفقیت های بیشتری در زمینه های دیگر هم داشته باشند. رفتن بچه ها به کلاس های موسیقی آنها را از نظر روانی آرام تر و از نظر ذهنی خلاق تر می کند. به والدین توصیه می شود در صورت امکان، فرزندان خود را از حدود۳ سالگی به کلاس موسیقی بفرستند.

چگونه به فرزندم بياموزم از خود دفاع کند

〽️كودكان حدود دو سالگي در زمان بازي يكديگر را هل ميدهند، گاز مي گيرند و يا كتك مي زنند. آنها به شدت از رفتار همسالان خود خشمگين مي شوند زيرا هنوز رابطه برابر را نياموخته اند.
 كتك زدن در سن ٣ سالگي يا بعد از آن طبيعي نيست و نياز به بررسي دارد.

آيا والدين بايد دخالت كنند⁉️

 وظيفه كودكان در اين محدوده سني نيست كه از خود مراقبت كنند. آنها نياز دارند شخص بزرگسالي كنار آنها باشد تا اگر كودكي اقدام به زدن يا هل دادن ديگري كرد، فرد بزرگسال بدون داد زدن يا دعوا كردن او را متوقف كند.

اگر زد تو هم بزن

اين جمله، آسيب فراواني به كودك ما خواهد زد. تمام آموخته هاي فرزندتان  زير سوال خواهد رفت و اين سوال پيش مي آيدکه پس اگر كسي كار بدي كرد من هم ميتوانم آنرا تكرار كنم؟

〽️به علاو او را در خطر آسيب فيزيكي و بعضا جبران ناپذير قرار مي دهيد.و  به كودكان خشم، مجازات و كينه ورزي را آموزش خواهد داد

پس چه رفتاري داشته باشيم⁉️

بايد بداند زماني که كار به برخورد فيزيكي رسيد، بهتر است دست خود را بالا بياورد و بگويد نزن. با آموزش رفتار به فرزند خود، شما به او مي آموزيد كه در رابطه با ديگران مي تواند حد و مرز مشخصي قرار دهد و از خود دفاع كند. اگر طرف مقابل به كار خود ادامه داد، فرزند شما بايد محيط را ترك كند. با اين كار به فرزندتان مياموزيد كه انسانهايي در زندگي سر راه ما قرار خواهند گرفت كه دچار اختلالات رفتاري هستند، و عاقلانه ترين واكنش اين است كه با اين افراد درگير نشويم. ترك كردن محيط نه نشانه ترسو بودن شخص است، و نه دليل بر بي عرضگي او مي باشد، تنها نشان مي دهد شخص فرق خوب و بد، و درست و غلط را مي داند.?

چه کودکانی بیشترخودارضائی میکنند؟

■ هرچند عامل اصلی خودارضائی در کودکان نامشخص است، ولی یک سری عوامل جنسی و تربیتی در خودارضائی دخیل هستند که در ذیل به برخی از آنها اشاره میشود :

1) وجود انگل های روده ای
بعضی از کودکان انگل روده ای مثل کرمک دارند

■ هنگام شب کرمک از داخل روده به خارج از مقعد حرکت میکند و سبب التهاب و خارش ناحیه مقعد و اطراف دستگاه تناسلی کودکان می شود . کودکان با خارش این ناحیه ، سبب تحریک ناحیه ی تناسلی و احساس لذت میکنند که خود میتواند مقدمه ای جهت شروع خودارضائی شود

2) عفونت های ادراری :

■ کودکان خصوصا دختران ، به علت کوتاهی مجرای ادراری ، مستعد عفونت های ادراری هستند . عفونت باعث التهاب و احساس سوزش و خارش ناحیه ی تناسلی میشود و ممکن است کودکان با خاراندن این ناحیه به احساس لذت برسند . تکرار این مسئله ممکن است ایجاد خودارضائی در کودکان کند

3) عدم رعایت بهداشت پس از دفع مدفوع :

■ کودکان و خصوصا دختران به علت نزدیکی مقعد و قسمت تناسلی در صورتی که پس از دفع مدفوع ، شستشو و نظافت کامل صورت نگیرد ، ممکن است باقیمانده ی مدفوع ، باعث ایجاد التهاب ، سوزش و خارش این ناحیه را فراهم کند


4) نوازش های بی مورد و غلط :

■ بعضی از مادران و بزرگترها برای خنده ی کودکان ، شدیدا آنها را قلقلک میدهند . نوازش زیاده از حد ناحیه ی شکم ، ناحیه ی تناسلی و کشاله ی رانها میتواند ایجاد تحریک ناحیه ی تناسلی و احساس لذت در کودک شود و زمینه را برای شروع خودارضائی فراهم کند


5) مالش دادن بدن :

■ حرکاتی مانند خوابیدن روی شکم و مالیدن خود به زمین یا روی اشیای سخت مثل عروسک ، تشک و بالشت در کودکان امری عادی و معمولی است. هر چند این حرکات بیشتر اتفاقی و جهت سرگرمی و بازی انجام داده میشود ولی در صورت عدم ممانعت والدین و اصطکاک و مالش افراطی ناحیه ی تناسلی، کودکان ممکن است به تحریک جنسی برسند و تشویق به تکرار این کار شوند و نهایتا منجر به خودارضائی شود

6) دستکاری آلت تناسلی :

■ بعضی از کودکان به صورت ناخودآگاه دست در شلوار خود میکنند و دایما با آلت تناسلی خود بازی میکنند . در صورت عدم پیشگیری والدین از این کار، استمرار و دستکاری مکرر آلت تناسلی توسط کودکان ، میتواند باعث تحریک آن ها و خودارضائی شود

7) بیماری پوستی و قارچی ناحیه ی تناسلی :

■ وجود بیماری های پوستی مثل کهیر روی اعضای تناسلی یا وجود ناراحتی ها ی قارچی در ناحیه ی تناسلی ، میتواند ایجاد التهاب و خارش و در صورت عدم درمان و استمرار ، ایجاد خود ارضائی کند

8) شست و شوی افراطی ناحیه ی تناسلی :

■ بعضی از والدین ، خصوصا آنهائی که وسواس دارند ، ممکن است جهت شست و شوی کودکان در دست شوئی یا حمام ، بیش از حد وسواس به خرج دهند .
تماس و لمس بیش از حد دست با آلت تناسلی کودکان ممکن است باعث تحریک جنسی آنان شود

9) مواجه شدن با صحنه های جنسی :

■ کودکانی که شاهد روابط جنسی والدین هستند یا صحنه های مستهجن و زشت جنسی را از طریق دیدن فیلم مشاهده میکنند و همچنین کودکانی که مورد سوء استفاده ی جنسی ، توسط کودکان دیگر یا بزرگسالان قرار میگیرند ، بیشتر مستعد انجام دادن خودارضائی هستند

10) محرومیت از محبت والدین :

■ کودکانی که به هر دلیل ، مثل فوت والدین ، جدائی و طلاق ، غیبت های طولانی والدین در منزل ، بیماری های جسمی و روحی شدید آن ها از عاطفه ، عشق و محبت والدین ، خصوصا مهر مادری محروم باشند و منزوی و تنها میشوند . این کودکان ، عشق و محبت را در خود جست و جو میکنند و دچار خود دوستی میشوند و برای تسکین و آرامش خود ، راهی جست و جو میکنند که یکی از این راه ها ، خودارضائی است

11) کودکان منزوی و تنها :

■ کودکانی که نتوانند با اجتماع ارتباط برقرار کنند یا نتوانند با کودکان هم سن و سال خود رابطه ی دوستی برقرار کنند و از بازی با دوستان و اسباب بازی های خود ، به لذت و شادی نرسند یا به نوعی هم بازی ندارند ، احساس ناکامی و طرد شدگی و سربار و زائد بودن میکنند و فکر میکنند کسی آن ها را دوست ندارد .
برای اینکه این کودکان ، رنج ناشی از تنهائی را کاهش دهند به دنبال راهی جهت کسب لذت بر می آیند که آسان ترین راه کسب لذت خود ارضائی است

12) کودکان مضطرب :

■ کودکانی که به هر دلیل دچار اضطراب جدائی ، اضطراب امتحان ، ترس از مدرسه ، ترس از جمع و انواع فوبیا و ترس های بیمارگونه می شوند ، برای رهائی از این اضطراب ها و ترس ها و رفع تسکین آلام خود ، ممکن است به خودارضائی روی آورند

13) کودکان عصبی :

■ کودکانی که با هر مسئله ای ، عصبی و ناگهان دچار انفجار هیجانی میشوند . برای اینکه از زیر بار فشار این هیجان رهائی پیدا کنند ، به گفته ی فروید ، دچار خودارضائی اضطراری میشوند

● منبع : کتاب مسایل جنسی کودکان

آموزش مراقبت کودک از خود از نظر جنسی

   به کودکمان بیاموزیم بدنش متعلق به اوست و کسی نمیتواند بدون رضایت او با او تماس فیزیکی داشته باشد.

   برای این آموزش هرگز کودک خود را به زور در آغوش نگه ندارید و نبوسید و به دیگران همچنین اجازه یی ندهید.

   به او نه گفتن را بیاموزید، این آموزش باید از منزل شروع شود.به او تماس خوب و تماس بد را بیاموزید.مثلا چگونه نباید بوسیده یا لمس شوند.

    نقاط ممنوعه که فقط والدین و دکتر می توانند آن را ببینند یا تماس داشته باشند را مشخص کنید و از آنها بخواهید هر کس با آنها تماسی داشت که باعث ناراحتی آنها شد به شما خبر دهند.

"چپ دستی و راستی چه تاثیری در اختلالات ویژه یادگیری دارد؟"

بسیاری از مهارتهای خواندن و نوشتن و ریاضی و ورزش وابسته به حرکت دستان است.هر دست داده های محیط پیرامونی را یک نیمکره مغزی هدایت می کند.دست راست به نینکره "چپ"و دست چپ داده ها را به نیمکره "راست"هدایت می کند.اکثر کودکان در سن سه سالگی بطور کامل از یک دست برتر وغالب استفاده نمی کنند ولی در سن چهار سالگی به این وضیعت پایان می دهند ودست غالب و برتر مشخص و تثبیت می شود.تحقیقات نشان داده است راست دستی یا چپ دست بودن کودکان ژنتیکی است.به لحاظ همین ما در کلینیک های درمانی اختلالات ویژه یادگیری و نیز به معلمان و مربیان مراکز آموزشی و والدین آموزش نی دهیم که چگونه اندام های دچار عدم غلبه طرفی را غالب سازند.تا از آسیب های اجتماعی و روانی و آموزشی کودک در آینده پیشگیری شود.حال اگر پدر و مادری "راست دست"باشند به احتمال 98درصد فرزندشان نیز راست دست خواهد بود.اگر یکی از والدین" چپ دست"باشد احتمال 17درصد و اگر هردو والد چپ دست باشند به احتمال 50درصد فرزند آنان "چپ دست"خواهد شد.
اما دانش آموز و بزرگسالی که چپ دست است از بسیاری از امکانات طبیعی محروم خواهد شد.چرا که بیش از 95درصد امکانات برای 80درصد افرادی که راست دست هستند طراحی و تولید می شود.نظیر میز و صندلی مدرسه،طریق نوشتن  خطوط فارسی، خواندن فارسی، باز وبسته شدن درها، نصب دگمه و زیپ در البسه،امکانات اتومبیل،طراحی پارکنیک ها، رفت و آمد خیابان ها وجاده ها، ابزارآلات فنی وهنری و...
لذا دانش آموزی که برتری غلبه چپ دارد دست خط بد، نارسا نویسی، کج نویسی، کمرنگ نویسی، چرخش اندام، اختلالات نشستن، آرتروزگردن، انحراف ستون فقرات، اختلال وسازش با هم میزی، کند نویسی، پرفشار نویسی، اضطراب در او مشاهده خواهد شد.همه موارد فوق احتمال دارد کودک و دانش آموز را در مسیر افت تحصیلی و اختلالات یادگیری قرار دهد.
نویسنده:محمد رحیمی،  متخصص ودرمانگر اختلالات ویژه یادگیری ارومیه مرکز مشاوره ندا

ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﺎﺕ ﺑﺰﺭﮒ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺨﺮﺏ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﮐﻮﺩﮐﺎ

ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺳﻼﻣﺖ ﻧﻴﻮﺯ ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻟﻮﺡ ﻫﺎﻱ ﺳﻔﻴﺪﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﻣﺎ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺷﮑﻞ ﻣﻲ ﺩﻫﻴﻢ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮐﺠﺎﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﺎ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮐﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﻟﮕﻮﺑﺮﺩﺍﺭﻱ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟
 ﻟﻮﺱ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
 ﺗﻌﺪﺍﺩ ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻏﻠﻂ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﺑﺪﺭﻓﺘﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻲ ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍﻳﻲ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻨﻴﻦ ﺑﺮﺍﺣﺘﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻳﺪ، ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﮐﻢ ﻧﻴﺴﺖ.
 ﺩﺭ ﻣﻬﻤﺎﻧﻲ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺠﺎﻟﺲ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺭﺍﺣﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺣﺘﻲ ﻭﺍﻟﺪﻳﻨﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﺍﻣﺎ ﻟﻮﺱ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺷﺪﻥ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭ ﺳﻨﻴﻦ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﺮﺍﺣﺘﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﺭﻓﻊ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﺧﺼﻴﺼﻪ ﺗﺎ ﺳﻨﻴﻦ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻲ ﮐﻨﺪ.
 ﺍﺳﺎﺳﺎ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺑﺘﺪﺍﻱ ﮐﻮﺩﮐﻲ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺧﺼﻴﺼﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﻲ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﻏﻠﻂ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺳﺮ ﺯﺩ، ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺑﺎ ﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﻥ ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ. ﺑﻬﺎﻧﻪ ﮔﻴﺮﻱ ﻫﺎﻱ ﺑﻲ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺷﻮﺩ ﻭ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺯﺷﺘﻲ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩ.
 ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺳﻦ ﻭ ﺳﺎﻻﻥ
 ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺭﺍ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ ﻳﺎﺩ ﻧﺒﺮﻳﺪ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻢ ﺳﻦ ﻭ ﺳﺎﻻﻧﺸﺎﻥ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﻧﻤﻲ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺬﺭ ﮐﻴﻨﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﺰﺭﮔﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺿﻤﻴﺮ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﮑﺎﺭﺩ. ﻓﺮﻗﻲ ﻧﻤﻲ ﮐﻨﺪ ﺷﻤﺎ ﮐﻮﺩﮐﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭼﻪ ﮐﺴﻲ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻲ ﮐﻨﻴﺪ. ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺣﺘﻲ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻭﻱ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﻫﺮ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﺩﺭﺵ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ ﭘﻴﺎﻣﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﺪ ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮎ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻱ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺩﻱ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﮐﻮﺩﮐﻲ ﺣﺲ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻭﻱ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ، ﺍﻣﺎ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻬﻢ ﺗﺮﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺍﻳﻦ ﺣﺲ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮎ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ، ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ. ﮐﻮﺩﮎ ﺷﻤﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺷﮏ ﺣﺲ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻟﮕﻮﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻓﺮﻗﻲ ﻧﻤﻲ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺍﻟﮕﻮ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﻳﺎ ﺧﻮﺍﻫﺮﺵ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻓﺮﺩ ﺩﻳﮕﺮﻱ.
 ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﺼﻠﺤﺘﻲ
 ﺑﺮﺧﻲ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻨﺰﻝ ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺯﻩ ﮐﻼﺱ ﻫﺎﻱ ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﺼﻠﺤﺘﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﻲ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻲ ﺁﻥ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺩﻭﺭﺑﻴﻨﻲ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﻏﻠﻂ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺿﺒﻂ ﻣﻲ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺭﻭﻍ ﻫﺎﻱ ﮐﻮﭼﮏ ﻭ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﻤﺎ ﺣﺎﻝ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻟﻴﻠﻲ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ، ﻫﻤﮑﺎﺭﺍﻥ ﻭ... ﺍﻟﮕﻮﻳﻲ ﺯﺷﺖ ﻭ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﮐﻮﺩﮐﺘﺎﻥ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻓﺮﺩﻱ ﺩﺭﻭﻏﮕﻮ ﺑﺎﺭ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ.
 ﺩﺭﻭﻍ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﮐﻮﺩﮐﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻟﻴﻠﻲ ﻋﻤﻠﻲ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﺷﺖ ﻭ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﺟﻠﻮﻩ ﺩﻫﻴﺪ. ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻭﻱ ﺭﺍﺳﺘﮕﻮﻳﻲ ﺭﺍ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﻫﻴﺪ، ﺍﺯﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺎﺭ ﺯﺷﺘﻲ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ ﺑﺎ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﻱ ﺟﺪﻱ ﺍﻣﺎ ﻧﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﻲ ﺍﻭﻻ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺭﺍﺳﺘﮕﻮﻳﻲ ﺍﺵ ﺗﺤﺴﻴﻦ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻗﻮﻝ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺎﺭ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪﺵ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﮑﻨﺪ. ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ ﻣﻨﺰﻝ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺭﻭﻍ ﺭﺍ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﺍﺻﻄﻼﺣﺎﺗﻲ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﺼﻠﺤﺘﻲ ﻭ... ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﮐﻨﻴﺪ.

میل جنسی کودک

برخی روان‌پزشکان معتقدند تمایلات جنسی از بدو تولد شروع می‌شود و مکیدن پستان مادر را نیز جزو تجارب جنسی محسوب می‌کنند. در برخی تحقیقات نیز توانایی ارگاسم در نوزادان پسر پنج ماهه و نوزادان دختر ۴ ماهه گزارش شده است. این تحقیقات به این نکته اشاره کرده‌اند که مراحل ارگاسم در نوزادان پسر دقیقا مانند مردان بالغ است، منهای توانایی انزال...

در این دوره لازم است والدین و مراقبان کودک به نکات اساسی زیر توجه نمایند:
۱) از هرگونه لمس و نوازش اندام تناسلی کودک خودداری نمایید.
۲) تماس دست با اندام تناسلی کودک و شیرخوار در هنگام تعویض پوشک یا شستشو و حتی حین حمام کردن او را به حداقل برسانید.
۳) از انجام روابط زناشویی درساعات بیداری کودک و شیرخوار اجتناب کنید که این مساله در تعالیم دینی نیز به صورت ویژه مورد توجه قرار دارد و به آن تاکید شده است.
در دوران خردسالی، تفاوت‌های کودکان از نظر جنسیتی بارزتر شده و نسبت به بازی‌های پسرانه یا دخترانه نمود پیدا می‌کند. با شروع به رشد ذهنی و عقلی، کودک به مرور نام نقاط مختلف بدن خود را یاد می‌گیرد که لازم است در این دوران آموختن صحیح اسامی اعضای تناسلی توسط والدین به تنهایی یا به کمک مشاوران به جای اسامی نامانوس مورد توجه و اهمیت ویژه قرار گیرد. به مرور با رشد کودک و آشنایی با محیط پیرامون و شناخت بیشتر نقاط مختلف بدن کودک درمی‌یابد که لمس برخی نقاط بدن برای وی خوشایند است.

برخی از کودکان در این دوران ممکن است به این لمس ادامه داده و حالت خودارضایی به خود بگیرند که حرکاتی مانند خوابیدن مکرر بر روی شکم و مالش خود به اشیاء یا زمین یا اسباب‌بازی‌ها و عروسک‌ها فرآیندی معمولی و گذرا تلقی می‌شوند. توجه والدین به این موارد و جدا کردن این موارد از سایر مواردی که عوامل گوناگون از جمله عفونت‌های ادراری و مشکلات تناسلی و پوستی موجب تحریک دستگاه تناسلی کودکان می‌گردد، بسیار مهم تلقی می‌شود.
هرچند سوالات بسیاری در مورد علل این رفتار کودکان همچنان بی‌پاسخ مانده ولی مسلم است که این پدیده در این سنین موقت است و نیاز به اقدام خاصی ندارد. هرچند لازم است زمینه‌های مذهبی و فرهنگی خانواده مورد توجه قرار گیرد ولی والدین باید از رفتارهای خشن و ترساننده در این مورد بپرهیزند زیرا ممکن است کودک را به سایر فعالیت‌های مضر وادار کند. به زبان کودکانه باید به وی آموخت که این رفتار مورد پسند نبوده و نباید به تکرار آن اقدام کند. این مساله باید در محیطی آرام و بدون ترس به کودک منتقل شود. مشغول کردن کودک به سایر فعالیت‌ها و منحرف کردن حواس بچه‌ از این رفتار و ایجاد زمینه‌ برای سایر فعالیت‌های مفید می‌تواند در ترک این عادت در کودکان مفید فایده باشد.

راهنمای مواظبت سنی در اینترنت

اگر شما برای استفاده کودکتان از اینترنت قانون بگذارید و نظارت کافی داشته باشید، دلیلی برای نگرانی وجود ندارد.


اینترنت می‌تواند کودکان را سرگرم کند و بر مهارت‌های آنها بیافزاید. اما زمان استفاده از آن چگونه باید کنترل شود؟ شما چگونه می‌توانید از خطرات آن برای فرزندتان جلوگیری کنید؟

کودکان از سنین پایین استفاده از کامپیوتر را آغاز می‌کنند. زمانی که وارد مدرسه می‌شوند، برای برقراری ارتباط با دوستان و انجام تکالیف مدرسه، از کامپیوتر استفاده می‌کنند.

اینترنت به راحتی می‌تواند برای کودکتان خطرناک شود. شبکه‌های اجتماعی راهی برای برقراری ارتباط میان غریبه‌ها با کودکتان است.

اگر شما برای استفاده کودکتان از اینترنت قانون بگذارید و نظارت کافی داشته باشید، دلیلی برای نگرانی وجود ندارد.


تا 5 سالگی

کودکان در سن 2 تا 3 سالگی استفاده از کامپیوتر را آغاز می‌کنند. سایت‌های بسیاری وجود دارد که برای کودکانمفید است اما لازم است آنها در کنار والدین خود، به جستجو بپردازند. در این صورت آنها چگونگی استفاده از کامپیوتر را نیز بهتر یاد خواهند گرفت.

اگر وقت یا حوصله کافی برای نشستن در کنار کودکتان ندارید، بهتر است به او نیز اجازه این کار را ندهید. شما تنها کسی هستید که باید سایت‌های مجاز را به او نشان دهید.


سن 6 تا 10

در این سن کودکان بیشتر خودشان به جستجو دراینترنت می‌پردازند، بنابراین باید به آنها آزادی بیشتری داد اما نظارت را فراموش نکنید. شما می‌توانید سایت‌های غیرمجاز برای او را حذف یا از موتورهای جستجوگر مخصوص کودکان استفاده کنید.

در این سن باید قوانین بیشتری برای کودکتان ترتیب دهید. از او بخواهید که هنگام استفاده از کامپیوتر در فضایی باز مانند اتاق نشیمن بنشیند یا تنها زمان‌هایی که شما در خانه هستید از آن استفاده کند. زمان کار با آن را نیز محدود کنید.

لازم است او را از خطراتی که با آن مواجه است، آگاه کنید. از او بخواهید هنگام بروز مشکلات، به شما مراجعه کند.


سن 11 تا 15

در این سن کودکان علاقه دارند در شبکه‌های اجتماعی عضو شوند. ضروری است به آنها بگویید اطلاعات شخصی خود را با دیگران به اشتراک نگذارند یا حتی بدتر، بدون هماهنگی با شما دوستان مجازی خود را ملاقات نکنند.

از او بخواهید درباره دوستان جدید و فعالیت‌هایش دراینترنت با شما صحبت کند.


بالای 15 سال

کودک نوجوان شما در این سن دوست دارد از قوانینی که شما برای او وضع کرده‌اید، سرپیچی کند و آزادانه‌تر در اینترنت جستجو کند. اگر شما تا این سن او را کنترل کرده باشید، هیچ نگرانی وجود ندارد زیرا او به خطراتاینترنت آگاه شده است.

بازی هایی برای کاهش هراس اجتماعی و رفع خجالت و کمرویی کودکان

۱ - مسابقه گویندگی در این بازی هر کودکی سعی می کند متنی را که از قبل تنظیم شده است بدون اشتباه بخواند (به تقلید از گویندگان اخبار تلویزیون و رادیو). برنده کسی است که مسلط تر از دیگران بوده و کمتر اشتباه داشته باشد.

۲ - بازی «مصاحبه تلویزیونی» یکی از کودکان نقش فیلمبردار را با گذاشتن یک شی بر دوش ایفا می کند و فرد دیگر نقش مصاحبه گر را با گرفتن یک شی به عنوان میکروفن بازی می کند و از بچه های دیگر در رابطه با موضوعاتی که از قبل تنظیم شده است، سوالاتی می کند ازجمله در زمینه بهداشت دهان و دندان، رفتار در خانواده، رفتار در مدرسه، اطلاعات عمومی و...

۳ - بازی «نقل خاطره، داستان، شعر، معما و لطیفه» از کودکان خواسته می شود با آرامش کامل، یکی از خاطرات خود یا داستان و شعری را که یاد دارند برای دیگر اعضای گروه تعریف کنند نتیجه گیری از خاطرات و داستان ها با هدایت بزرگ ترها و توسط اعضای گروه انجام می شود.

۴ - بازی «چه کسی می تواند دیگران را بخنداند» یکی از کودکان موظف می شود با انجام حرکات خنده دار، دیگر افراد را بخنداند. از دیگر افراد خواسته می شود در مقابل خندیدن مقاومت کنند چون برنده کسی است که افراد بیشتری را بخنداند.

۵ - بازی «کامل کردن یک داستان» یک نفر ابتدای یک داستان را تعریف می کند و از کودکان می خواهد که آن داستان را ادامه دهند. مثال: یک روز یک شکارچی در جنگل با یک شیر برخورد کرد... حالا بقیه داستان را یک نفر از کودکان ادامه می دهد و به همین ترتیب بقیه داستان را سایر کودکان ادامه می دهند.

۶ - بازی «کامل کردن یک شعر» یک مصرع از یک شعر خوانده می شود و از کودکان خواسته می شود که مصرع و بیت های بعد را به نحوی که وزن و قافیه به هم نخورد بگویند. برنده کسی است که شعرش نزدیک تر به مضمون اصلی باشد.

7 - بازی «تکمیل جملات» برای کودکان یک سری جملات ناقص می خوانیم و آنها باید حدس بزنند که در جای خالی، چه کلمات و جملاتی را قرار دهند (این موارد می تواند در ابتدا، وسط یا آخر جمله باشد) مثال: ....... بارید و تمام لباس هایم خیس شد.
امروز با آنکه ........ راه می رفتم به زمین خوردم.
هر کسی که دوست دارد موفق شود باید...........

۸ - بازی «پاسخ به پرسش ها»
- کودکان باید به سوالات مطرح شده پاسخ صحیح دهند.
مثال: - وقتی هوا سرد می شود چه می کنیم؟
- وقتی هوا گرم می شود چه کاری می کنیم؟
- وقتی بنزین خودرو تمام می شود چه باید کرد؟
- وقتی که هوا تاریک می شود چه باید کرد؟
-وقتی می خواهیم خط صاف رسم کنیم از چه وسیله ای باید استفاده کنیم؟ و سوالاتی از این قبیل.

9 - بازی «داستان سازی با تصاویر»
- یک سری از تصاویر مختلف را به کودکان نشان می دهیم و از هر کودک می خواهیم برای آن تصویر، یک داستان تعریف کند.

۱۰ - بازی «معلم بودن» این بازی با توجه به هدف های آن می تواند به شکل های مختلف اجرا شود ازجمله شیوه برخورد با بچه های تنبل و درس نخوان، روش های تشویق، روش های تنبیه، مشخصات یک معلم خوب، اخلاق و رفتار کلاسی و مواردی از این قبیل، که همه به شکل نمایشی قابل اجراست.
کودکان باید نقش های مختلف را بازی کنند تا به درک احساسات دیگران نائل شود.

پیشگیری و درمان افسردگی دانش آموز

خانواده و فضای روانی آن در پیشگیری از افسردگی و درمان این اختلال بسیار موثر است.  البته در صورتی که افسردگی، حاصل عوامل درونی باشد، درمان آن متفاوت است و باید کودک را نزد روان‌پزشک متخصص برد تا با روان درمانی بهبود یابد.
 اما برای درمان افسردگی‌های محیطی (که بیشترین نوع افسردگی کودکان را شامل می‌شود) ساختن فضایی دوستانه و صمیمانه،  فضایی که کودک در آن احساس کند همه دوستش دارند و نیازهای به جای او را برآورده می‌سازند، از مهمترین عوامل است.

ارتباطات منفی و عاری از عشق و پذیرش، می‌توانند افسرده ساز باشند. بنابراین وجود محیطی سرشار از محبت و روابطی سالم و صمیمی در خانواده و مدرسه برای کودکان ضروری است. اولیای خانه و مدرسه باید بکوشند تا روابط بچه‌ها با بستگان و دوستان به طریقی مثبت و موثر برقرار باشد.

در درمان کودکان افسرده توجه به علت افسردگی اهمیت فراوان دارد؛ مثلاً چنانچه منبع حمایتی را که کودک از دست داده بشناسیم، می‌توانیم جایگزین خوبی برای او در نظر بگیریم. افسردگی در اثر فقدان به وجود می‌آید؛ بنابراین در درمان باید به فکر به دست آوردن چیزهای مطلوب و دوست داشتنی برای او باشیم.
اولیای خانه و مدرسه باید اجازه دهند تا کودک افسرده احساس خویش را بیان نماید. باید به احساس وی احترام گذاشت و سعی کرد تا با تغییر رفتار، تفسیر کودک را از وقایع پیرامونش عوض نمود.

 کودکان، بهترین منابع اطلاع رسانی به بزرگسالان هستند. حتی می‌توان از خود کودک اطلاعاتی درباره این که چرا غمگین است به دست آورد. در بسیاری موارد، افسردگی کودک به نوع رابطه او با عزیزانش مربوط می‌شود. گاهی رفتار خشونت بار پدر و عدم ابراز عشق و محبت توسط او به بروز حالات غم‌زدگی در وی می‌انجامد. در این صورت، آموزش والدین برای این که چگونه با فرزندشان رفتار کنند می‌تواند بسیار کمک کننده باشد.

بنابراین روان درمانی حمایتی، آموزش والدین، تغییر محیط و به دست آوردن چیزهای مطلوب، از نکات مهمی است که در درمان افسردگی کودک بسیار موثر است.

روش‌های جایگزین تنبیه:

         ♋️گرفتن مزایا

کتک زدن یک حرکت آنی است اما گرفتن مزایا از کودک تاثیر گذارتر است و آثار بلند مدت‌تری دارد. یکی از مسائلی که والدین پس از مدتی با آن مواجه خواهند شد، ارزیابی سود و زیان کتک خوردن توسط فرزندشان است. بدین معنا که کودک محاسبه می‌کند که اگر فلان کار بد را انجام دهد، مادرش یک سیلی به صورت او خواهد زد. حال آیا انجام آن کار ارزش یک سیلی خوردن را دارد؟

اگر از نظر کودک آن کار ارزش داشته باشد، او آن را انجام خواهد داد ولو اینکه می‌داند تنبیه بدنی خواهد شد. اما اگر به جای تنبیه بدنی، شما یکی از مزایا را از فرزندتان بگیرید، او به بالا رفتن هزینه اعمالش پی خواهد برد و از انجام دوباره آن عمل پرهیز خواهد کرد.

به فرزندتان بگویید که اگر او رفتار خود را اصلاح کند، مزایا دوباره به او باز خواهند گشت.

           نادیده گرفتن

گاه علت کتک زدن از سوی والدین، اذیت و عصبانی شدن آنها از رفتار فرزندشان است. اما توجه داشته باشید که در چنین مواقعی، نادیده گرفتن موثرتر از عکس‌العمل نشان دادن است. نادیده گرفتن برخی رفتارهای غلط کوچک اشکالی ندارد.

گاه واکنش در برابر این رفتارها موجب تشدید آنها خواهد شد.
البته این بدین معنا نیست که شما نباید در قبال رفتارهای خطرناک فرزندتان عکس‌العملی نشان دهید. اما لازم نیست که به هر رفتاری که فرزندتان برای جلب توجه انجام می‌دهد توجه کنید.

اگر کودک تلاش می‌کند با بهانه گیری و جیغ و فریاد توجه شما را به خود جلب کند، به او توجه نکنید. در عوض بعد از چند دقیقه به او توضیح دهید که او می‌تواند خواسته‌های خود را به شما بگوید و شما حرف‌های او را می‌شنوید.

      آموزش مهارت‌های جدید

یکی از مشکلات کتک زدن این است که مهارت‌های جدیدی به کودک آموزش نمی دهد. برای مثال اگر فرزند شما خواهر یا برادر کوچکش را کتک زد و شما نیز متعاقبا او را کتک زدید، مهارت حل مسئله را به او یاد نداده‌اید.

کودکان باید از همان دوران کودکی برخی مهارت‌های پایه نظیر مهارت حل مسئله و کنترل احساسات را فرا بگیرند. اگر این مهارت‌ها از جانب والدین به کودک آموزش داده شود، بسیاری از سوء رفتارها از بین خواهد رفت.

                پاداش

به جای اینکه فرزندتان را به خاطر یک رفتار بد کتک بزنید، به او برای رفتارهای خوبش پاداش دهید. تقویت رفتارهای خوب، رفتارهای بد را سریع‌تر از بین می‌برد.

می‌توانید هرازگاهی فرزندتان را   پاداشی غافلگیر کنید تا بدین وسیله انگیزه او در اصلاح رفتارهایش افزایش یابد. پاداش باعث می‌شود کودک بر رفتارهایی که باید انجام دهد تمرکز کند نه رفتاری که موجب کتک خوردن او می‌شود.

          تعریف و تمجید

به رفتارهای مثبت فرزندتان در طول روز دقت کنید. با دیدن هر یک از آنها، از فرزندتان تعریف و تمجید کنید. برای مثال اگر او در حال بازی مسالمت‌آمیز با خواهر یا برادرش است، این نکته را به او بگویید و از او تشکر کنید. توجه خود را بر رفتارهای مثبت او متمرکز کنید.

بدین ترتیب رابطه‌ای مثبت بین شما و فرزندتان شکل خواهد گرفت و کودک نیز برای تکرار رفتارهای خوبش تلاش بیشتری خواهد کرد.

میل جنسی کودک

برخی روان‌پزشکان معتقدند تمایلات جنسی از بدو تولد شروع می‌شود و مکیدن پستان مادر را نیز جزو تجارب جنسی محسوب می‌کنند. در برخی تحقیقات نیز توانایی ارگاسم در نوزادان پسر پنج ماهه و نوزادان دختر ۴ ماهه گزارش شده است. این تحقیقات به این نکته اشاره کرده‌اند که مراحل ارگاسم در نوزادان پسر دقیقا مانند مردان بالغ است، منهای توانایی انزال...

در این دوره لازم است والدین و مراقبان کودک به نکات اساسی زیر توجه نمایند:
۱) از هرگونه لمس و نوازش اندام تناسلی کودک خودداری نمایید.
۲) تماس دست با اندام تناسلی کودک و شیرخوار در هنگام تعویض پوشک یا شستشو و حتی حین حمام کردن او را به حداقل برسانید.
۳) از انجام روابط زناشویی درساعات بیداری کودک و شیرخوار اجتناب کنید که این مساله در تعالیم دینی نیز به صورت ویژه مورد توجه قرار دارد و به آن تاکید شده است.
در دوران خردسالی، تفاوت‌های کودکان از نظر جنسیتی بارزتر شده و نسبت به بازی‌های پسرانه یا دخترانه نمود پیدا می‌کند. با شروع به رشد ذهنی و عقلی، کودک به مرور نام نقاط مختلف بدن خود را یاد می‌گیرد که لازم است در این دوران آموختن صحیح اسامی اعضای تناسلی توسط والدین به تنهایی یا به کمک مشاوران به جای اسامی نامانوس مورد توجه و اهمیت ویژه قرار گیرد. به مرور با رشد کودک و آشنایی با محیط پیرامون و شناخت بیشتر نقاط مختلف بدن کودک درمی‌یابد که لمس برخی نقاط بدن برای وی خوشایند است.

برخی از کودکان در این دوران ممکن است به این لمس ادامه داده و حالت خودارضایی به خود بگیرند که حرکاتی مانند خوابیدن مکرر بر روی شکم و مالش خود به اشیاء یا زمین یا اسباب‌بازی‌ها و عروسک‌ها فرآیندی معمولی و گذرا تلقی می‌شوند. توجه والدین به این موارد و جدا کردن این موارد از سایر مواردی که عوامل گوناگون از جمله عفونت‌های ادراری و مشکلات تناسلی و پوستی موجب تحریک دستگاه تناسلی کودکان می‌گردد، بسیار مهم تلقی می‌شود.
هرچند سوالات بسیاری در مورد علل این رفتار کودکان همچنان بی‌پاسخ مانده ولی مسلم است که این پدیده در این سنین موقت است و نیاز به اقدام خاصی ندارد. هرچند لازم است زمینه‌های مذهبی و فرهنگی خانواده مورد توجه قرار گیرد ولی والدین باید از رفتارهای خشن و ترساننده در این مورد بپرهیزند زیرا ممکن است کودک را به سایر فعالیت‌های مضر وادار کند. به زبان کودکانه باید به وی آموخت که این رفتار مورد پسند نبوده و نباید به تکرار آن اقدام کند. این مساله باید در محیطی آرام و بدون ترس به کودک منتقل شود. مشغول کردن کودک به سایر فعالیت‌ها و منحرف کردن حواس بچه‌ از این رفتار و ایجاد زمینه‌ برای سایر فعالیت‌های مفید می‌تواند در ترک این عادت در کودکان مفید فایده باشد.

خشم کودك

خشم کودك را عاقلانه مهار کنیم:

آموزش مدیریت خشم همان قدر که درباره بزرگسالان اهمیت دارد، درباره کودکان هم مهم است والدین گاهی در می مانند و نمی دانند با کودکی که زود خشمگین می شود، جیغ و داد می کند و اشیا را به این طرف و آن طرف پرت می کند، چه کار کنند.اگر شما هم این مشکل را دارید خواندن نکات زیر برایتان مفید خواهد بود:



کودك را از احساسش آگاه کنید:

هر قدر کودك شما بیشتر یاد بگیرد که احساسش را بیان کند و حس هاي پیچیده منفی اش را به زبان بیاورد و آنها را بشناسد،کمتر این حس ها را با واکنش منفی خشم بروز می دهد.براي اینکه او احساسش را بشناسد و بر آنها اسم بگذارد، شما باید درباره احساسات خودتان و او صحبت کنید. تا جایی که می توانید بر احساسات خودتان و آدم هاي دور و برتان اسم بگذارید: "اين آدم توي فيلم به نظر ناراحت مياد" "به اين عكس توي مجله نگاه كن، به نظر عصباني مياد."

خودتان خونسرد باشید:


کودکان به سادگی نسبت به محیط اطراف شان واکنش نشان می دهند اگر شما خوشحال و سرحال باشید، آنها هم خوشحال خواهند بود و اگر ببینند والدین شان عصبانی و ناراحت هستند، آنها نیز کج خلقی خواهند کرد. اگر موقعیتی ناراحت تان کرده، زمانی را به تنهایی بگذرانید. از فرزندتان جدا شوید، او را در مکان امنی بگذارید و به تنهایی قدم بزنید.تکنیک هاي آرام سازي تن و روان و رهایی از استرس را بیاموزید تا بتوانید با استرس هاي روزمره کنار بیایید.یادتان باشد روشی که شما براي مدیریت خشم تان به کار می گیرید و چگونگی رفتارهاي خشمگینانه شما الگویی هستند براي کودکان تان.اگر سر راننده تاکسی که براي بردن شما دیر کرده داد بزنید،از بد و بیراه گفتن پسر کوچک تان به برادرش وقتی اسباب بازي دلخواه او را برداشته،تعجب نکنید.

خشم کودك تان را بپذیرید:

خشم کودك تان را بپذیرید و به احساسش احترام بگذارید چون باعث ميشود او کمتر سعی خواهد کرد با واکنش هاي تند و شدید این را به شما بفهماند.
اگر به او بگوييد "حق نداري عصباني بشي، يا وقتي اخم ميكني زشت ميشي، يا اين كه عصبانيت نداره" تنها او را عصبانيتر ميكنيد.

به روشنی مشخص کنید که رفتار خشن و پرخاشگرانه داشتن چه سرانجامی دارد؟

کودك شما باید یاد بگیرد که خشم و عصبانیت پذیرفتنی است؛ ولی، رفتار خشن و پرخاشگرانه داشتن را شما نمی پذیرید.با آرامی، خونسردي و با جملاتی شمرده ولی با قاطعیت به کودك پرخاشگرتان بفهمانید که کار زشتی کرده است و رفتارش را نمی پسندید.سعی کنید فریاد نکشید، چرا که  نشان می دهد شما کنترل خودتان را از دست داده اید، او را تحسین و تشویق کنید و اگر همچنان به کارش ادامه داد، مشخص کنید که کارش چه عواقبی دارد؛ براي مثال، او را از تفریحی محروم کنید.

چرا بچه ها بدزبان می شوند؟

بدزبانی و فحش دادن فقط از طریق آموزش و مواجه شدن با این اتفاق در کودکان ایجاد می شود. یعنی فرزند شما در موقعیت بدزبانی قرار گرفته و استفاده از لغات و کلمات زشت یا انواع و اقسام فحش ها را از زبان فرد دیگری آموخته است. موقعیت بدزبانی می تواند شامل یک سریال تلویزیونی باشد که مناسب پدر و مادر است نه کودک یا اینکه ممکن است دوستی در مهد این کار را انجام داده و … البته بدزبانی فقط شامل فحش دادن نمی شود و مواردی مثل صدا زدن بزرگترها با اسم کوچک، تهدید کردن، طعنه زدن، گستاخی و فریاد زدن به جای آرام صحبت کردن را هم باید در گروه بدزبانی قرار داد.
 
1– الگوی خوبی باشید
اگر دوست ندارید فرزندتان با فریاد حرف بزند خودتان هم نباید در برابر او و دیگران، چنین رفتاری داشته باشید. به جای اینکه هر بار وقتی کسی چیزی به فرزندتان می دهد به او بگویید: «یادت رفت تشکر کنی»، خودتان الگوی این رفتار پسندیده برای بچه باشید. وقتی کار کوچکی برایتان انجام می دهد از او تشکر کنید یا اگر می خواهید دختر یا پسر کوچولو استفاده از کلمه جادویی لطفا را یاد بگیرد، خودتان آنقدر این کلمه را در صحبت با کودک و البته دیگران به کار ببرید تا ملکه ذهن او شود.
 
2– درست حرف زدن را به او یاد بدهید:
«درست حرف بزن»؛ پدر و مادر بچه های بدزبان صد بار در روز از این عبارت سه کلمه ای استفاده می کنند اما آیا آنها تا به حال به کودک شان نشان داده اند که دقیقا منظورشان از درست حرف زدن چیست؟ بنابراین اگر می خواهید کودک شما خوش زبان باشد، باید این مهارت را به او آموزش دهید. اگر دل تان نمی خواهد فرزندتان با صدای بلند با شما صحبت کند، باید به او بگویید که فریاد زدن به جای حرف زدن معمولی یک رفتار نادرست است و در خانه شما جایی ندارد.
 
3– جلوی زبان تان را بگیرید:
مهمترین مربیان بدزبانی کودک، پدر، مادر، اطرافیان و تلویزیون هستند. افراد خانواده، غریبه ها و … کلمات زشت یا حرف زدن بی ادبانه را یاد می گیرد، سپس آن را تکرار می کند. انتظار نداشته باشید که وقتی موقع رانندگی و در حضور دختر و پسر کوچک تان، راننده های دیگر را احمق، پشت کوهی و … می خوانید، این کلمه را چند ساعت یا چند روز بعد از زبان او نشنوید.

4– به کودک احترام بگذارید:

بدزبانی نوعی بازی کسب توجه در کودکان است، پس کافی است از کوره در بروید و واکنش نشان بدهید تا در بازی شریک شده و کودک را به هدفی که داشته برسانید. اگر او داد می زند، شما با عصبانیت جوابش را ندهید و طوری با او رفتار کنید که انگار مهمان شماست. با احترام گذاشتن به کودکان، این رفتار را غیرمستقیم به آنها یاد می دهید.
 
5– دور تنبیه را خط بکشید:

تنبیه در اغلب موارد نمی تواند جلوی بدزبانی کودک را بگیرد و بهتر است فقط در مواردی لحاظ شود که رفتار کودک، هم برای خودش و هم دیگران خطرناک و آسیب زا باشد. تنبیه کردن در این مورد یا کودک را جری تر می کند یا ترس را به او یاد می دهد، نه احترام را.
 
6– چشم تان را روی بدزبانی کودک ببندید:
یکی از روش های توصیه شده برای مقابله با بدزبانی کودک این است که به طور کامل این حرکت را ندیده بگیرید؛ طوری که انگار اصلا آن حرف زشت را نشنیده اید. وقتی به بدزبانی فرزندتان پاسخ ندهید، به او نشان می دهید که نمی تواند با کلمات یا طرز بیانش شما را تحت تاثیر قرار دهد.
 
7– اجازه بدهید در زمان مشخصی کلمه مورد نظرش را تکرار کند:
شنیدن کلمه احمق و … از زبان یک کودک، آزار دهنده است و می تواند باعث شود به خاطر روش تربیتی تان احساس گناه کرده و خودتان را سرزنش کنید که پدر یا مادر خوبی نبوده اید اما حالا می خواهیم اجازه دهید کودک صدها بار در یک بازه زمانی مشخص این کلمه را تکرار کند.

پوشش مناسب والدین در حضور کودکان، چگونه باید باشد؟

از دوران کودکی ( 3 تا 4 سالگی به بعد) دیدن پدر یا مادر برهنه، بر انگیخته شدن و تحریک و میل جنسی کودک را سبب می شود که به هیچ وجه نمی توان در یک زمینه، کودک را ارضا کرد.
متأسفانه بعضی از والدین، برهنگی را با تمدن اشتباه می گیرند و فکر می کنند که هر چه برهنه تر باشند متمدن تر هستند. در حضور فرزندان پسر و دختر خود به صورت عریان و نیمه عریان حاضر می شوند. برای از آن ها فکر می کنند با این کار، حساسیت جنسی فرزندانشان کم خواهد شد و چشم فرزندشان از دیدن صحنه ها پر خواهد شد. در صورتی که سن 3 تا 4 سالگی، سن بیداری جنسی و تشکیل خاطرات در ذهن کودکان است و در سن 5 تا 7 سالگی، کودکان، وقتی با بدن برهنه ی والدین مواجه می شوند، کنجکاو می شوند که بدن آن ها چه ویژگی هایی دارد و همین ممکن است خطرآفرین و نگران کننده باشد.
میزان پوشش در خانواده های مختلف، با فرهنگ ها و اعتقادات مختلف، متفاوت است. رعایت پوشش مناسب نه تنها سبب آرامش والدین می شود بلکه رشد طبیعی کودکان را نیز تضمین می کند. بر عکس، عریان و نیمه عریان بودن، پوشیدن لباس های تنگ و چسبان که اعضای بدن را به صورت برجسته نشان می دهد، در حضور فرزندان که به سن تمیز رسیده اند. خصوصاً فرزندان غیر هم جنس، می تواند بسته به سنین متفاوت آن ها، تبعات و اثرات منفی متفاوتی به جای بگذارد.
شایسته است والدین با نشان دادن حساسیت و رعایت پوشش مناسب در حضور کودکان و در ارتباط با غیرمحارم، کودکان را از سن 4 سالگی به بعد با محارم و غیرمحارم آشنا کنند. میزان پوشش مناسب و عدم تماس بدن با نامحرم را باید به وضوح برای کودکان توضیح داد.

والدین برای سلامت جنسی فرزندانشان در خانواده، چه نکاتی را باید رعایت کنند؟

♦️رعایت اصول اخلاقی جنسی در خانواده، نقش مهمی در سلامت جنسی کودکان دارد. علاوه بر پوشش مناسب که به تفصیل توضیح داده شد، والدین باید از فتارهای زیر در حضور فرزندان، پرهیز کنند:

1. پرهیز از دیدن فیلم های نامناسب جنسی که در آن زنان و مردان با پوشش های نامناسب، عریان و نیمه عریان، روابط و رفتارهای زننده، رقص های تحریک آمیز، معاشقه و روابط جنسی را به نمایش می گذارند.
2. پرهیز والدین از شوخی های رکیک و زننده، ایماها، اشاره ها، کنایه های جنسی، لمس و در آغوش کشیدن هم دیگر که معنی جنسی بدهد.
3. پرهیز از ناز و نوازش، بوسیدن و معاشقه با همدیگر در حضور فرزندان.
4. پرهیز از حرف ها، طنزها و فحش های رکیک جنسی ( چون کودکان ممکن است بعداً حرف ها را کلمه به کلمه معنی کنند و همین، سبب انگیزش و تحریک جنسی زودرس آن ها شود).

رعایت پوشش مناسب و عفاف در خانواده کمک شایانی به رشد طبیعی جنسی کودکان و پیشگیری از انحرافات اخلاقی در نوجوانی و جوانی خواهد داشت.

پوشش کودکان چگونه باید باشد؟

در حدود سن 3 تا 4 سالگی کودکان دوست دارند بدنشان محرمانه باشد و از این که دیگران آن ها را عریان ببینند، احساس خجالت و شرم می کنند و دوست ندارند برهنه و عریان باشند. بنابراین لازم است که والدین این احساس را در فرزندشان تقویت کنند تا حجب و حیا و عفت در آن ها تقوت و بی پروایی جنسی در آن ها ضعیف شود. والدین، هنگام تعویض لباس کودکان 2 تا 3 ساله که کاملاً متوجه جنسیت خود شده اند، باید مواظب باشند که فرد دیگری، خصوصاً کودک دیگری، بدن برهنه ی او را نبیند. هم چنین باید به آن ها تأکید کرد که هیچ کس اجازه ندارد به قسمت تناسلی آن ها نگاه کند یا دست بزند. اگر سؤال کنند حتی پدر و مادر؟ باید به آن ها توضیح داد، پدر و مادر فقط تا سن 5 تا 6 سالگی اجازه دارند داخل دستشویی و حمام و موقع عوض کردن لباس به آن نگاه کنند و بعد از این سن که توانایی حمام رفتن، دستشویی رفتن و تعویض لباس را مستقلاً پیدا می کنند، هیچ کس، حتی پدر و مادر هم اجازه ندارند قسمت تناسلی آن ها را نگاه یا لمس کنند.
برخی والدین فقط به پوشش دختران حساسند و دختران را بیش تر از پسران می پوشانند و حساسیتی روی برهنگی پسران در سنین کودکی و حتی تا بلوغ ندارند که ممکن است باعث سرخوردگی جنسی دختران در بزرگ سالی شود. توصیه می شود والدین، کودکان را همواره با لباس و پوشش هر چند بسیار کم مانند شورت و زیر پوش بپوشانند تا به برهنگی عادت نکنند و حتی موقع خوابیدن هم نباید برهنه و بدون لباس به رختخواب بروند، چرا که تماس اندام و اعضا به همدیگر و تماس بدن برهنه به رختخواب، می تواند تحریک جنسی کودک را فراهم آورد.

هنگام رابطه زناشویی، والدین، چه نکاتی را باید رعایت کنند؟

گاهی والدین به علل مختلف، مثل نداشتن اتاق خواب مجزا، محدودیت فضای خانه، داشتن بچه ی زیاد و شلوغ بودن خانه و گاه اهمال کاری و سهل انگاری، نمی توانند شرایط و محیطی امن و آرام برای روابط زناشویی خود فراهم کنند.
برخی دیگر از والدین، کودکانشان را با عروسک اشتباه می گیرند و فکر می کنند، آن ها نه احساس دار
ند، نه می فهمند، نه می شنوند و نه می بینند. ولی کودکان نه کر هستند و نه کور. کودکان، خیلی خوب احساس می کنند، خیلی خوب می فهمند، همه چیز را می بینند و خیلی خوب صداها را می شنوند و درک می کنند حتی اگر خواب باشند یا خود را به خواب زده باشند. هر چند کودکان دو ساله بیان خوبی ندارند و نمی توانند مسائل را توضیح بدهند ولی از حافظه ای قوی برخوردارند و همه ی مناظر، تصاویر و صداهای دور و بر خود را مثل یک دوربین و ضبط صوت، در ذهن و خیال خود ثبت می کنند.
کودکان که نزد والدین می خوابند یا کودکانی که به علت بی مبادلاتی والدین و باز بودن در اتاق خواب، شاهد روابط زناشویی آن ها شوند.
درباره ی روابط زناشویی پدر و مادر دچار ترس، نگارنی و اضطراب شدید می شوند، چرا که رابطه ی زناشویی را نوعی خشونت پدر علیه مادر تصور می کنند و فکر می کنند که پدر می خواهد با مادر دعوا کند یا آسیبی به او برساند. والدینی که در حضور کودکان و فرزندان خود روابط زناشویی انجام می دهند، نه تنها در حق آن ها خیانت بلکه بزرگ ترین جنایت را مرتکب می شوند، چرا که باعث تحریک و بیدار شدن زودرس غریزه ی جنسی کودکان و عامل تباهی و انحراف اخلاقی آن ها در آینده می شوند.

رابطه ی زناشویی والدین، در اتاقی که فرزندی یا کودکی حضور دارد، چه کوچک باشد، و چه بزرگ، چه خوابیده باشد و چه بیدار و به هر علتی که باشد، دانسته و ندانسته، غیر موجه و ناپسند است.

منبع مقاله: امین زاده، دکتر مجتبی، مسائل جنسی کودکان (تعلیم و تربیت فرزندان)

کودک و سؤالات جنسی

معمولا شروع سؤالات جنسی از3 تا 5 سالگی است. مسئله جنسی در کودکان 2 معنی دارد که یکی رابطه جنسی و ارتباط با جنس مخالف است و یکی مفهوم لذت‌طلبی است. این نکته را در نظر داشته باشید که تا وقتی کودک در این مورد سؤال نکرده به او درباره مسائل جنسی توضیح ندهید. باید بدانید اگر در مقابل سؤال کودک به او دروغ بگویید یا حرف‌هایی بزنید که با واقعیت منطبق نیست یا به او بگویید «خودت بزرگ می‌شی می‌فهمی» او را دچار مشکل خواهید کرد. آموزش صحیح باعث می‌شود در آینده مسئله جنسی برای کودک موضوع ویژه و قابل توجهی نشود و حس مسئولیت‌پذیری در رفتار جنسی را به او القا خواهد کرد.

اگر کودکی در سنین سه تا پنج سالگی بپرسد « بچه از کجا می آید؟ »، بهتر است به او گفته شود « از شکم مادر ». اگر والدین انتظار کودکی را دارند باید فرزند خود را به موقع از این موضوع آگاه سازند و حتی به او اجازه دهند تا حرکت نوزاد را در شکم مادر لمس کند. کودک ممکن است از مادر بپرسد « بچه چگونه از شکم مادر بیرون می آید؟، مادر در جواب خواهد گفت « زمانی که بچه در داخل رحم به اندازه کافی بزرگ می شود و قادر است در خارج از شکم مادر زندگی کند آنوقت مادر به بیمارستان می رود تا به کمک پزشک بچه از شکم مادر بیرون آورده شود ».

چنانچه کودک سئوال کند « رحم مادر چه اندازه است؟ »، مادر می تواند بگوید « بادکنک را که دیده ای، اگر در آن بدمیم بزرگ می شود و اگر بادش را خالی کنیم کوچک می شود. رحم مادر نیز همچون بادکنک زمانی که بچه در درون آن قرار دارد بزرگ می شود و پس از خروج بچه مجددا کوچک می گردد».


 آموزش‌های قبل از 2 سالگی

برخی آموزش‌های جنسی وجود دارد که از تولد تا 2 سالگی است و فارغ از سؤالات کودک است. بچه‌ها از تولد تا 2 سالگی شروع به کشف بدن خود می‌کنند و به بدن‌شان دست می‌زنند بنابراین والدین باید تا قبل از 2سالگی به کودک نام اندامش را بیاموزند و به او یاد دهند که آن را بپوشاند و مواظب باشد کسی به او دست نزند. وقتی والدین نام‌های خاصی برای اندام‌های تناسلی کودک می‌گذارند که این نام‌ها معمولی نیست، تعلیم جنسی که به کودک داده می‌شود می‌تواند با این پیام باشد که «نباید دست بزنی» یا برعکس توجه بیش از اندازه داده باشد که این در مورد مادر و پسرها زیاد دیده می‌شود. در این صورت كودك نسبت به اندام جنسي خود حساس مي‌شود.

آنچه میان روانشناسان در این گونه مسائل اساساً بر آن تاکید می شود، آموزش جنسی کودک بر اساس سن وی و مرحله به مرحله است. آموزش جنسی فرزندان به صورت ناگهانی شروع نمی‌شود، بلکه والدین بایستی از دوران کودکی، این آموزش را آغاز کنند و بدانند که چگونه به تناسب سن فرزند خود به سؤالات جنسی وی پاسخ دهند و این آگاهی بخشی و آموزش فرزند در هر سنی متفاوت است. اگر والدین با برنامه ‌ریزی درست و بلندمدت اطلاعاتی در خصوص بلوغ و مسائل جنسی در اختیار فرزندان خود قرار دهند و آرام و آرام و به تناسب سنشان این اطلاعات را در اختیار وی قرار دهند، از بروز بسیاری از مشکلات رفتاری و اختلالات جنسی در فرزندانشان جلوگیری خواهند کرد.

به عنوان مثال ممکن است والدین، کودک ۲ یا ۳ ساله ‌ای داشته باشند که مراقبت ‌های خاص خود را لازم دارد. کودک در این سن متوجه بدن خود و تفاوت‌ های جنسیتی می ‌شود و این توجه باعث می ‌شود که کودک راجع به بدن خود کنجکاوی هایی داشته باشد. والدین بایستی مراقب کنجکاوی های بیش از حد او باشند. گاهی کودک سؤالاتی درباره نحوه متولد شدن خود می‌ پرسد که پاسخ والدین نباید بیشتر از نیاز کودک و آنچه که می ‌داند باشد و برای پاسخ دهی به سؤال او، ابتدا باید دانست که این سؤال چرا و چگونه در ذهن کودک شکل گرفته است و کودک چه اطلاعاتی در این زمینه دارد، سپس براساس دانسته های کودک به او جواب می‌دهیم.


 در 3 تا 5 سالگی این‌طور پاسخ دهید


 بین 3 تا 5 سالگی سؤالات مشخص است. سؤالاتی ازقبیل اینکه «بچه از کجا می‌آيد؟» جواب درست این است که بگویید «از شکم مادر.» وقتی مادری باردار است و انتظار فرزند دوم را می‌کشد بهتر است به کودک خود اجازه دهد شکم او را لمس کند. وقتی می‌پرسد «چطور بیرون میاد؟» توضیح دهید «در شکم مامان چیزی مثل بادکنک هست که وقتی بچه میاد توش می‌تونه بزرگ شه و وقتی بزرگ شد و تونست بیرون زندگی کنه مامان و بابا میرن بیمارستان و با کمک دکتر اونو بیرون میارن.» یادتان باشد سؤال را بی‌پاسخ نگذارید. اگر می‌خواهید درست پاسخ دهید از او بپرسید «چی شد اینو پرسیدی؟» وقتی کودک پاسخ می‌دهد شما می‌توانید حدس بزنید که درک کودک از موضوع چقدر است و با توجه به آن پاسخ دهید.


 بعد از 5 سالگی این‌طور پاسخ دهید


بعد از 5 سالگی بچه‌ها درباره رابطه جنسی سؤال می‌کنند. کتاب‌ها و آموزش‌هایی در این‌باره وجود دارند. وقتی کودک این را می‌پرسد صورت‌بندی جنس نر و ماده را به او توضیح دهید. در ابتدا لقاح گل‌ها را برایش توضیح دهید. این یک توضیح شروعی است که بعد به جانوران و ارتباط می‌رسد. «پدر با کمک خانم دکتر سلولی را در شکم مادر می‌کارد و وقتی این دانه در شکم مادر بزرگ شد، تبدیل به بچه می‌شود.» این برای کودک کشف خارق‌العاده‌ای محسوب می‌شود. توجه داشته باشيد اگر سؤال جواب داده نشود او سراغ همسالان خود می‌رود و طبیعی است که اطلاعات نادرستی دریافت می‌کند.

 اگر کودک یا نوجوان پرسشی درباره امور جنسی مطرح می کند، باید تا جایی که امکان دارد به پرسش او در حد خواسته شده پاسخ گفته شود. پاسخ باید بدون احساس شرم، ناراحتی، گناه، ساده در حد سن و درک کودک یا نوجوان و در عین حال خلاصه و صادقانه ارائه گردد. زیرا آنها دوست دارند واقعیت را بشنوند. پاسخها همچنین باید در حد پرسشهای کودک و نوجوان باشد و فراتر از پرسشها پاسخی داده نشود. زیرا موجب خستگی و سردرگمی کودک و نوجوان خواهد گردید. والدین از همان ابتدا باید سعی کنند هنگام بحث درباره اعضای مختلف بدن از لغات صحیح و علمی آنها استفاده کنند و از کاربرد لغات بی معنی و کنایات جدا اجتناب ورزند.

سئوال دیگری که معمولا کودک پیش دبستانی از والدین می پرسد این است که « بچه چگونه به وجود می آید؟ »، والدین در پاسخگویی به این سئوال باید قدرت درک کودک را در نظر گیرند و جوابی ارائه دهند که به خوبی برای کودک قابل فهم باشد. در غیر اینصورت، جواب به جای آنکه آموزنده باشد گمراه کننده خواهد بود. مثلا بچه های خردسال بهتر است از طریق بازی و داستانها متوجه شوند که مثلا یک پرنده چگونه به وجود می آید. برای کودکان در سنین بالاتر می توان ازدواج پرمحبت و زندگی مشترک پدر و مادر و سپس تشکیل جنین را به طوری که قابل درک باشد توضیح داد. اگر جوابهایی ارائه شده با واقعیت و میزان درک و فهم کودک هماهنگ باشد، حس کنجکاوی او را ارضاء خواهد کرد.

راه‌های مقابله با دروغگویی کودک

اولین گام برای مقابله با دروغگویی کودکان افزایش اطلاعات و آگاهی ما به عنوان پدر و مادر است. موسوی تصریح می‌کند : لازم است درباره رفتارهای کودک و دلایل دروغگویی‌اش آگاهانه تصمیم بگیریم. هرگز نباید کودک را دروغگو خطاب کنیم. این القاب منفی باعث از دست رفتن اعتماد به نفس او می‌شود و کودک را به سمت دروغگویی بیشتر ترغیب می‌کند. لازم نیست بگویید این چندمین بار است که دروغ می‌گویی. اگر می‌دانید دروغ گفته از او نخواهید اعتراف کند، چون این کار او را جری‌تر می‌کند.

اگر درباره فرود آمدن یک بالگرد در خیابان حرف می‌زند از او درباره چگونگی هدایت بالگرد و... بپرسید. به تصورات ذهنی او پر و بال بدهید، نه این که او را متهم به دروغگویی کنید.

اگر کاری که خواسته بودید، کودک انجام نداده درباره آن سوال نکنید تا او مجبور به دروغ گفتن نشود. کافی است تذکر بدهید که کارش را هنوز انجام نداده است.

به کودک اجازه و فرصت دهید که با صلاحدید خود با صداقت بگوید که دروغ گفته است. این کار بهتر از تکرار دروغ بعدی است. همچنین بگذارید کودک احساسات خود را هنگام انجام رفتار درست یا نادرست به زبان بیاورد. در این صورت شما بهتر می‌توانید ریشه دروغگویی وی را شناسایی کنید.

نکته قابل توجه دیگری که موسوی به آن اشاره می‌کند این‌که مهم است بدانید چرا کودک دروغ می‌گوید. شاید درباره نمره‌اش دروغ می‌گوید، زیرا احساس می‌کند تحت فشار قرار می‌گیرد و از ترس عواقبی که نمرات پایین به دنبال دارد، واقعیت را پنهان می‌کند. بنابراین او قربانی رفتار نادرست والدین خود شده است. اگر متوجه این وضع شدید با او صحبت کنید و درحالی که همه‌جانبه از او حمایت می‌کنید دلایلش را بشنوید. در اینجا هر دو (کودک و والدین) باید تغییر رفتار دهند.

قصه درمانی برای کودکان غرغرو

مهسا یک عروسک جدید خریده بود که هر وقت دکمه روی شکمش را فشار می داد می گفت : « مامان ... مامان من به به می خوام. » بعد مهسا یک شیشه شیر اسباب بازی بهش می داد. عروسکش شیر می خورد و با لبخند از مهسا تشکر می کرد. مهسا چند روز با خوشحالی با عروسکش بازی می کرد و از خوش اخلاقی عروسکش لذت می برد اما یواش یواش عروسک مهسا بد اخلاق شد. یک روز صبح وقتی مهسا دکمه عروسکش را زد عروسکش حرف نزد و اخم کرد. مهسا دوباره دکمه را زد باز عروسکش حرف نزد. بار سوم که مهسا می خواست دکمه عروسک را بزند عروسکش جیغ زد ! مهسا می خواست شیشه شیر را به او بدهد اما عروسک دلش نمی خواست شیر بخورد. می خواست بهانه بگیرد که این را نمی خواهم و آن را دوست ندارم. مهسا خیلی ناراحت شده بود. عروسک اش را بغل کرد و برد دکتر. آقای دکتر از مهسا پرسید عروسک ات چی شده برای چی آوردی اش دکتر ؟ مهسا گفت خیلی بد اخلاق شده می ترسم مریض شده باشه ! دکتر عروسک مهسا را معاینه کرد و گفت فکر کنم مریضی بهانه گیری را از کسی گرفته. شاید یک نفر در خانه شما خیلی بهانه می گیرد و عروسک شما از او یاد گرفته. مهسا خجالت کشید و هیچی نگفت. بعد دکتر گفت دوای درد عروسک شما این است که دیگر کسی در خانه غر نزند. همه باید خوش اخلاق و مهربان باشند تا عروسک تان دوباره حالش خوب شود و خوش اخلاقی و مهربانی دوباره به او برگردد. مهسا برگشت خانه و سعی کرد خودش عروسک اش را درمان کند. شب که نشست سر سفره شام عروسک اش را هم کنار خودش گذاشت تا عروسک اش کار های مهسا را ببیند و یاد بگیرد. مامان یک بشقاب غذا برای مهسا کشید. مهسا از مامان تشکر کرد و همه غذایش را خورد. بعد با آب و صابون دست و صورت اش را شست و در جمع کردن سفره به مامان کمک کرد. عروسک مهسا هیچی نمی گفت ولی داشت همه کار های خود را از مهسا یاد می گرفت. بعد از چند روز که دیگر مهسا در خانه بداخلاقی و بهانه گیری نمی کرد ، عروسکش دوباره خوش اخلاق و مهربان شد. حالا دوباره می گفت : « مامان ... مامان ... من به به می خوام. » مهسا با خوشحالی شیشه شیرش را می داد. عروسکش همه شیرش را می خورد و خیلی زیبا لبخند می زد و در بغل مهسا آرام آرام به خواب می رفت.

از کودک بپرسید :

- مهسا چرا غذای خوشمزه مامان را نمی خورد ؟

- چی شد که عروسک مهسا هیچی نخورد ؟

- تو اگر جای مهسا بودی چه می کردی ؟

به کودک بگویید :

همه ما گاهی وقت ها خسته می شویم و شاید همه چیز هایی را که دور و برمان است دوست نداشته باشیم اما اگر اعتراضی به چیزی داریم ، باید آن را درست و واضح بیان کنیم ولی اگر مدام به همه چیز اعتراض داشته باشیم هیچ وقت کارهای مان پیش نمی رود و بقیه هم دیگر به خواسته های معقول مان توجه نمی کنند.

سبک های فرزندپروری

نظریه آلفرد آدلر(روانشناس)

1. سبک آزاد منش و امید بخش: والدین در این سبک منحصر به فرد بودن کودک را قبول دارند. احساس عمیق احترام و مساوات را به او عرضه می کنند. کودک را تشویق میکنند که خطای خود را تصحیح کرده و توانایی های خود را گسترش دهد، کودک را راهنمایی می کنند تا اهمیت همکاری را دریابد.
...
2. سبک بسیار آسان گیر: والدین، هدایا و مزایا و امتیازات زیادی را بر سر کودک می ریزند ولی توجهی به نیازهای اصلی او ندارند. کودک در چنین محیطی کسل و بی تفاوت است و ابتکار و خود انگیختگی خود را از دست می دهد.
...
3. سبک بسیار مطیع: والدین تسلیم آرزوها ، خواسته ها و امیال کودک می شوند. والدین نمی توانند به کودک نه بگویند. کودک در چنین محیطی براحتی حقوق دیگران را نادیده می گیرد و هیچ محدودیتی را نمی شناسد
...
4. سبک بسیار جدی: والدین دائما بر رفتارها و اعمال کودک نظارت دارند. دائما در حال دستور دادن هستند، بسیار سخت گیر بوده و تمایل دارند کودک را تعلیم دهند. در این حالت این احتمال وجود دارد که کودک منفعلانه از دستورات اطاعت کند و یا لجاجت ورزد و یا منفعلانه مقاومت کند که نشانه های آن تنبلی، خیالبافی کردن و فراموشکاری است که منجر به نافرمانی می شود.
...
5. سبک کمال گرا: والدین هنجارهای بسیار بالایی دارند و تنها در صورتی کودک را قبول دارند که عملکردش مطابق استانداردهای آنها باشد. کودک بیش از حد تلاش کرده ولی نمی تواند هنجارها را برآورده کند، در نتیجه احساس بی ارزشی می کند.

6. سبک بسیار مسئول: به دلایل مختلف از قبیل شرایط اقتصادی، فوت یا بیماری ممکن است یکی از والدین مسئولیتهای سنگین را برعهده کودک بگذارد. کودک ممکن است مسئولیتها را با دلخوری بپذیرد و از بازیهای راحت و طبیعی دوران کودکی محروم شود.
7. سبک بی توجه: والدین اغلب مشغله فراوان دارند یا نیستند، هیچ کس محدودیتی قرار نمی دهد. والدین نمی توانند با کودک روابط صمیمی برقرار کنند.


8. سبک طرد کننده : هرنوع پذیرش را طرد کرده و با کودک به عنوان یک فرد مزاحم رفتار می کنند. این رفتار می تواند از ازدواج اجباری یا داشتن کودک ناقص ناشی شود. کودک به خود به عنوان یک فرد تنها و ناتوان می نگرد و از احساس یب ارزشی رنج می برد.
...
9. سبک تنبیهی: اغلب با اعمال فشار زیاد و کمال گرایی همراه است. تنبیه بدنی اغلب برای برقراری نظم به کار می رود و ممکن است والدین عصبانیت شخصی خود را بر سر کودک خالی کنند. کودک هم به فکر انتقام گیری است و ممکن است احساس گناه نماید.
...
10. سبک خود بیمار انگارانه: جو خانه مضطرب و ترسناک است. کودک ممکن است به خاطر به خاطر مساله ای جزئی در خانه بماند و به مدرسه نرود. احساس محدودی که از طرف والدین خود دریافت می کند باعث می شود درباره علایم خود اغراق کند.

مهم ترین عامل شادی کودک عشق والدین به یکدیگر است

روانشناسان كودك معتقدند ژن هایی كه كودكان هنگام تولد به ارث می برند بر قدرت شاد بودن آنها تأثیر می گذارد.همچنین آنان می گویند با تشویق كودك می توان به او آموخت كه چگونه بیشتر اوقات به شادی و نشاط بپردازد.پدران و مادران باید بدانند كه چگونه كودكی شاد را پرورش دهند و چه رفتارهایی در مقابل كودكان خود داشته باشند تا او پرانرژی و با انگیزه بزرگ شود.
● به كودكتان عشق بورزید
متخصصان می گویند كه نخستین راز پرورش كودكی شاد تمجید از اوست. همچنین «عشق مطلق والدین مهم ترین عامل در شادی كودكان است.»وقتی كودكان بزرگ می شوند، دانستن این كه علایق، عقاید، خصوصیات و استعدادهایشان باارزش تلقی می شود، پایه گذار شادی سال های بعدی زندگی شان خواهد بود. البته پذیرش كودك به معنای چشم پوشی همیشگی از خطاهایش نیست. یاد بگیرید كه عملكرد كودك را نقد كنید نه شخصیت او را. همچنین، آنچه را كه از كودك می خواهید به او بگویید نه آنچه را كه نمی خواهید.
● بله من می توانم
وقتی كودك شما بداند كه به او اطمینان دارید و باورش كرده اید، احساس می كند كه دست یافتن به همه چیز برایش امكان پذیر است. افكار كودك نسبت به خود بیشترین اهمیت را دارد. بنابراین والدین باید افكار مثبت به كودك خود القا كنند.
● مقررات منصفانه وضع كنید
كودكان كم سن وسال با احساس امنیت، شاد می شوند. فرض كنید كه در بالای آبشار مرتفعی ایستاده اید، در صورتی از ایستادن در آنجا لذت خواهید برد كه حفاظی در برابرتان باشد، در غیر این صورت، دچار اضطراب خواهید شد، كودكان هم این گونه اند. وقتی كه چارچوب محكمی برای رفتارهایشان وجود داشته باشد، آنها پیشرفت می كنند. در حقیقت، كودكان در جست وجوی ساختارند.
● ابعاد مثبت را برجسته كنید
به كودك خود بفهمانید كه هیچ مشكلی وجود ندارد كه به اتفاق هم نتوانید آن را حل كنید. همچنین به او بیاموزید كه خوشبین باشد. اگر اتفاق بدی افتاد، با صدای بلند فكر كنید و بگذارید او افكار شما را بشنود: «وای، نه... باورم نمی شود كه این اتفاق افتاده، اما درستش می كنم، چیز مهمی نیست.»یادگیریِ خوش بینی مهم است، زیرا كودك مشتاق و آرزومند به احتمال زیاد بزرگسالی شاد خواهد شد. افراد ناراضی و ناخشنود بر حوادث منفی زندگی متمركز می شوند، درحالی كه افراد شاد به وقایعی می اندیشند كه چشم انداز بهتری از آینده به آنها می دهد.
● حلقه شادی كودكتان را كامل كنید
والدین در پی معلمان و مربیانی هستند كه بتوانند حلقه شادی كودكانشان را كامل كنند. به كودكتان كمك كنید ارتباط های دوستانه اش را حفظ كند و گسترش دهد. داشتن ارتباطات قوی و مهارت برقراری آن از شروط اصلی شاد زیستن در آینده است.

تکنیک مهمانی در اتاق بچه

برای رفع اضطراب بچه ها این تکنیک خیلی مفیده : روزی نیم ساعت سر ساعت معین باید برین تو اتاق بچه مهمونی یا اگر اتاق نداره یک گوشه رو به بچه اختصاص بدین و هر روز اونجا با هم باشین . نکات مهم این مهمونی : ساعت آغاز مهمونی رو با رنگ سبز از روی شیشه رنگ کنین و ساعت پایان رو با رنگ قرمز رنگ کنین و بهش بگین عقربه کوچیکه اینجا برسه من میام مهمون تو میشم . نکته دوم : در این ساعت شما باید دربست در اختیار بچه باشین زنگ تلفن قطع باشه موبایل به همراهتون نباشه ، پیاز داغ روی گاز نباشه ... نکته سوم : شما فقط و فقط و فقط بچه رو در آغوش بگیرین و ناز و نوازش کنین توانایی هاشو بشمرین قربون صدقه اش برین ... سرتاپا بشین دو تا گوش گنده و پای صحبت بچه بشینین... ایراد نگیرین چرا این اینجاس چرا اون اونجاس ... بازجویی نکنین چه خبر تو مهد چه خبر از تمرین هات از فوتبال از معلم ... فقط در باره بچه حرف بزنین...


نکته چهارم بهتره روزهای اول شما یک کادوی ارزان در بسته بندی خوشکل برای بچه ببرین... نکته مهم این برنامه تا بزرگسالی پا برجا باشه و سر ساعت هر جور شده انجامش بدین از نماز و عبادت واجبتره که بچه اطمینان پیدا کنه مادر رو در این ساعت دربست در اختیار داره و مطمئن بشه از مهر و محبت مادر سیراب میشه و بقیه روز برای ذره ای محبت دست گدایی دراز نکنه و به دنبال چیزهای جالب نباشه که توجه مادر رو بواسطه این چیزها به خود جلب کنه لکنت نکنه که مادر بهش توجه کنه ناخن نجوه که مادر بگه نخور چشماشو به هم نزنه که مادر بهش نگاه کنه پس ساعتی رو برای این کار انتخاب کنین که واقعا بیکار و با حوصله باشین و به بچه بگین من هر روز سر این ساعت میام مهمونی تو اتاق تو و فقط من هستم و تو هیچ کس نباید مزاحم بشه در رو می بندیم که بابا هم نیاد در رو برای هیچکی باز نمی کنیم.

تربیت جنسی

  حق مالكيت بدن را به كودك ياد بدهيد
 
       اين بدن خودم است!
                
ناتالی گرین - برگردان: نیلوفر جعفری

☘با یک بغل شروع شد. من و دخترم از مهدکودک بیرون می‌آمدیم که دوست صمیمی‌اش آمد جلو تا او را بغل کند. دخترم اجازه نداد و دستم را می‌کشید تا برویم. برای من خیلی عجیب بود و راستش را بخواهید شرمنده شدم. مادر بچه آنجا ایستاده بود و نگاه‌مان می‌کرد.  یواشکی از دخترم خواستم که دوستش را بغل کند. اینکه آن بچه کوچک و نازنین از رفتار دخترم آزرده شود و قرار گرفتن در این شرایط امتناع احساس بدی برایش ایجاد کند، برایم سخت بود. اما من به پیامی که به فرزند خودم می‌دادم توجه نمی‌کردم و فقط نگران دوستش بودم. من می‌خواستم دخترم را مجبور به انجام کاری کنم که دوست نداشت. به دخترم این مفهوم را انتقال دادم که حریم شخصی‌اش مهم نیست و می‌تواند به خاطر خوشایند دیگران و فقط برای اینکه آدم باادبی به نظر برسد از تمایل خودش بگذرد.

من بعدا متوجه اشتباهم شدم و رفتارم را تغییر دادم؛ گام‌هایی برداشتم برای اینکه او بفهمد  باید بدنش را دوست داشته باشد و آن را حق خودش بداند و هیچ‌کس حتی مادرش نمی‌تواند و نباید به او بگوید با بدنش چه کند.

چطور توانستم حق مالکیت بدن را به او یاد بدهم؟

او حق دارد برای موهایش تصمیم بگیرد

دخترم موهای بلند و فر و زیبایی دارد. اما همین موها یک چالش مهم در زندگی من بود. موهای بلند روی کمر زیباست اما دردسرهای خودش را دارد. مثلا شست‌وشوی این همه مو کار ساده‌ای نیست و واقعا زمان بر است. آرایش مو و جمع کردنش هم سخت است. شاید من دوست داشته باشم او موهایش را کوتاه کند تا کار مراقبت و نگهداری از موها آسان‌تر شود. اما این واقعا حق من نیست که برای اندازه موهای دخترم تصمیم بگیرم مگر این‌که او خودش بخواهد. این موها متعلق به من نیست و من فقط والد او هستم نه مالک بدن او. این موهای اوست و به من ربطی ندارد که دخترم دوست دارد دردسر شستن موهایش را تحمل کند. تا زمانی که این کار به او آسیبی وارد نمی‌کند و با موهای بلندش خوشحال است، من به این حق احترام می‌گذارم و نظری نمی‌دهم.

آیا من اجازه دارم او را غلغلک بدهم؟

فرزند من بدن حساسی دارد و غلغلکی است. وقتی بچه‌تر بود ما زیاد با او شوخی می‌کردیم و غلغلکش می‌دادیم. یادم می‌آید که بارها از ما خواسته بود که بیشتر ادامه ندهیم و شوخی بس است. یک بار باجدیت گفت: «بس کن!» اما من باز غلغلکش می‌‌دادم و می‌گفتم: «بس نمی‌کنم، بس نمی‌کنم.»

غلغلک دادن کار جالبی است اما می‌تواند برای کودک یک موقعیت آزار دهنده باشد. بعدها دوباره به این مساله فکر کردم. من چه چیزی به او یاد دادم؟ آیا منظور من این نبود که «نه» گفتن تو ارزشی ندارد و معنایش واقعا تمام کردن نیست؟ تو از ما خواستی دیگر غلغلک ندهیم اما حرف تو برای ما مهم نبود. گویا خواسته تو بی‌اعتبار و بی‌ارزش است.

ما وقتی این نکته را متوجه شدیم، رفتارمان را تغییر دادیم. هنوز هم گاهی وسط بازی قلقلکش می‌دهیم اما وقتی او می‌خواهد که دیگر ادامه ندهیم، به خواسته‌اش توجه می‌کنیم مگر این‌که خودش دوباره پیشنهاد شروع بازی را بدهد. بغل کردن زورکی نیست بعد از ماجرایی که گذشت من از دخترم خواستم بدون اینکه دیگران را ناراحت کند و احساسات‌شان را جریحه‌دار کند به آنها بفهماند که علاقه‌ای به بغل کردن ندارد و تاکید کردم که حتی من به عنوان مادرش  هرگز او را مجبور نخواهم کرد کاری که واقعا دوست ندارد را انجام بدهد حتی اگر این یک بوسه کوچک از گونه‌اش باشد.  دیگر هرگز از او نخواستم برای رعایت ادب و خوشایند دیگران  پذیرای آغوش آنها باشد.

☘این مساله‌ای ساده بود و من نتیجه‌اش را خیلی زود در رفتار فرزندم دیدم : دفعه بعدی که دوستش می‌خواست او را بغل کند، دخترم ابتدا سعی کرد از موقعیت فرار کند اما حرف‌های ما تاثیر مثبتی داشت، چون او دوباره برگشت و به دوستش گفت: «امروز بغل نمی‌خوام.»  حرف او اصلا به معنای رد کردن درخواست محبت‌آمیز دوستش نبود. من دخترم را مجبور نمی‌کنم که دیگران را به آغوش بگیرد یا ببوسد یا هر واکنش و تماس جسمی محبت‌آمیز دیگری داشته باشد مگر اینکه واقعا این کار برایش خوشایند باشد.......

ادامه دارد..

قصه درماني

استفاده از قصه درماني  در روان درماني كودكان با كار ريچارد گاردنر  در سال 1971 آغاز گردید گاردنر معتقد بود قصه درماني يکي از فنون روان درماني است که در کنار رويکردهاي روان‌شناسي، کودک را براي مقابله با اضطراب‌ها و هراس‌ها آماده مي‌سازد .از آنجا که  دوران کودکي (3 تا 9 سال) بحران لجبازي است ،  وقتي والدین  مستقيما کودک  را از انجام دادن کاري منع می کنند ، در نتیجه کودک مي‌كوشد تا  دقيقا برعکس رفتار كند در حالیکه با قصه درمانی  مي‌توان به طور غير مستقيم، بر رفتارهاي غلط كودك تأثير مثبت گذاشت و او را به فکر کردن واداشت و بسياري از مفاهيم آموزشي را  ، بدون آن که مستقيما به باورهاي کودک  ضربه بزند يا در کودک مقاومت منفي و احساس لجبازي ايجاد کند،  انتقال داد.  از طرفی ، مشهورترین روانشناسی که از قصه درمانی  به عنوان روش درمانی کودکان استفاده می‌کرد بتلهایم بود. او مربی و درمانگر کودکان روان پریش بود. او از قصه درمانی به عنوان  ابزاری سودمند برای ارزیابی بالینی  استفاده می نمود .وی معتقد بود  قصه درمانی در  تكامل مغز نوزادان نقش مهمي را ايفا مي كند و مي توان آن را به دوره دوم جنيني نيز مرتبط دانست. همچنین  معتقد بود  مشکل ترین کار در آموزش کودکان ،  کمک  به آنان در درک معنای زندگی است تا به بلوغ روانی دست یابند. قصه در رشد رواني و اخلاقي کودکان تأثير بسيار دارد،  قصه، پلي است ميان کودک و دنياي اطراف اوکه مستقيماً در تخيل کودک تأثير مي‌گذارد و به تخيلات کودکانه او، جهت مي‌دهد.‏  
 

درس نخواندن و انجام ندادن تکالیفـ کودکان

علل و راه‏های درمان درس نخواندن و انجام ندادن تکالیفـکودکان چیست؟

شما باید برای رفع این مشکل، از روش حل مسأله استفاده کنید بدین معنا که علل احتمالی را در نظر گرفته، در پی از بین بردن آن باشید.
علل گوناگون مشکلات درسی کودکان چنین است:
 
1. مشکلات جسمی: ممکن است فرزند شما در بینایی یا شنوایی ضعف داشته یا به بیماری مزمنی مبتلا باشد. مراجعه به متخصص، نگرانی شما را از این جهت از بین می‏برد.

2. مشکلات روحی: فشارهای روحی ناشی از اختلاف پدر و مادر، حسادت به فرزند تازه متولد شده، تبعیض و مقایسه‏ی کودک با دیگران، سرزنش و توبیخ و... به طور قطع در رشد تحصیلی او اثر منفی دارد و او را از انجام امور درسی باز خواهد داشت.

3. اختلال در یادگیری: اختلال در یادگیری (Learning disorder) یا ناتوانایی‏های یادگیری (Learning disability) که 80 درصد به صورت اختلال در خواندن خود را نشان می‏دهد، یکی از عوامل مشکلات درسی و عدم انجام تکالیف است.

کودکان مبتلا به این اختلال از جهت هوش بهر، متوسط رو به بالا هستند؛ پس برخلاف تصور برخی، اختلال در یادگیری، به معنای عقب‏ماندگی ذهنی نیست.

مشکلات این گونه کودکان، مربوط به ادراک، تمیز، حافظه و توالی دیداری و شنیداری است و به طور معمول در تشخیص کلمات مشابه چون دوز و زود و غاز و زاغ، روز و زور، و... مشکل دارند.

4. خستگی: بازی و فعالیت‏های فیزیکی بیش از حد، سبب خستگی فراوان و در نتیجه، عدم انجام تکالیف خواهد شد؛ پس این گونه فعالیت‏ها نیز باید حساب شده و براساس برنامه باشد.

5. حواس‏پرتی: برخی کودکان، وقتی تنها هستند، حواسشان پرت می‏شود؛ پس باید زمینه‏ای فراهم شود که یا مادر در اتاق کودک باشد یا کودک در محل فعالیت مادر (آشپزخانه) به تکالیفش برسد تا در صورت حواس‏پرتی، مادر به او کمک کند.

6. هوش فوق‏العاده: در مواردی (گرچه اندک)، هوش بهر بالای کودک، مانع از انجام تکالیف است؛ زیرا از دید او، انجام تکالیف، بسیار بچگانه است. برای چنین کودکی می‏توانید با هماهنگی با معلم، برنامه ‏ی ویژ ه ‏ای را ترتیب دهید.

کودک و ارایش

آیا درست است که به کودک اجازه دهید آرایش کند؟

بسیاری از کودکان مجذوب لحظه‌ای می‌شوند که مادرانشان در حال آرایشند. آنها از تمرکز و خلاقیت آن لذت می‌برند
آرایش کردن کودکان
کوهن-سندلر می گوید: «بله».
بخطر بسپارید که او تنها در حال بازی است نه اینکه بخواهد خود را بالغ جلوه دهد.
او آنقدر کوچک است که حتی معنی این جمله را درک نمی‌کند.
کوهن- سندلر پیشنهاد می‌کند شما نیز طوری رفتار کنید که گویی در نقش کودک دیگری هستید. در این مواقع اگر با رفتارهای گوناگون قوی عمل کنید، ممکن است وابستگی کودکتان به آرایش ناگهان هفت برابر شود. بنابراین حتی اگر او چهره رنگ شده خود را به شما نشان داد، سعی کنید با ملایمت با او برخورد کنید. اشتیاق به آرایش در او برای همیشه باقی نمی‌ماند. کوهن- سندلر می گوید: «به احتمال زیاد، او مسیرش را طی خواهد کرد.»
اگرچه این بدان معنی نیست که شما هیچ محدودیتی برای او قایل نشوید. با کودک خود درمورد قوانین آرایش صحبت کنید. برای مثال، می‌توانید برای او توضیح دهید که آرایش کردن درست شبیه لباس پوشیدن است که فقط در خانه باید انجام دهد و در مدرسه یا فعالیت‌های اجتماعی قادر به انجام آن نیست.
زمانی که کودک شما به سن بلوغ می‌رسد، اشتیاق آرایش کردن، این بار نه به عنوان نقشی برای تظاهر، به او باز می‌گردد. شما احتمالا تمایل دارید با او در مورد روش آرایشش گفتگو کنید اما هنگامی که او را در حال بیرون رفتن از خانه با لب‌هایی براق و طعمی گیلاس مانند(لوازم آرایشی که شما در دوران مدرسه با او موافقت کردید)می‌بینید، ممکن است با حسی از دلتنگی، همان کودک بی‌گناه گذشته با آرایش سالهای کودکی‌اش را به یاد آورید. بنابراین از آنچه هنوز وجود دارد لذت ببرید.
رونی کوهن- سندلر، روانشناس بالینی و نویسنده کتاب استرس در دختران و کمک به کاهش آن در سن فشار می گوید: «تنها دخترهای کوچک نیستند که شیفته آنند، پسرها نیز آرایش را دوست دارند.»
کوهن- سندلر می گوید: «آرایش کردن در این سن به نوعی تظاهر در بازی است. بسیاری از کودکان لباس‌های گوناگون به تن می‌کنند و در نقش‌های متفاوتی ظاهر می‌شوند بخصوص وقتی رفتار بزرگسالان را مورد تقلید قرار می‌دهند. لوازم آرایش نیز ابزاری خاص برای تظاهر نقش آنهاست.»
کوهن بیان می کند: «بسیاری از کودکان مجذوب لحظه‌ای می‌شوند که مادرانشان در حال آرایشند. آنها از تمرکز و خلاقیت آن لذت می‌برند. مثل این است که ماژیکی را بروی صورت خود بکشی. به این عمل، خشنودی آن لحظه کودک را نیز اضافه کنید، وقتی می‌تواند چهره خود را با حرکتی اندک تغییر دهد و تعجب نکنید که آرایش کردن یکی از اولوت‌های او در زندگی است.»