اموزه های سلامت روان

 دیدگاه روان شناختی و حرف شنوی فرزندان

1. مرحله ناپیروی ( از تولد تا دو سالگی ) :

 از دیدگاه  پیاژه می توان گفت که او آغاز تولد تا دو سالگی را دوره نا پیروی نامیده است . یعنی کودک تا این سن که او از آن تحت عنوان دوره حسی حرکتی یاد می کند ، مراحل شش گانه هوش را پشت سر می گذارد و در این دوران حالت تبعیت و پیروی از دیگران را ندارد . پس این امر بدین معنا ست که در این دوره نباید از کودک انتظار اطاعت و پیروی داشت.


 2. مرحله دیگر پیروی ( از 3 تا 12 سالگی ) : پیاژه مرحله 3 تا 12 سالگی را دوره دیگر پیروی می داند . از نظر او در این سنین ، امکان حرف شنوی و فرمانبری کودکان از والدین و بزرگترها امکان پذیر می باشد. در این مرحله نخست توجه کودک به آن است که مقامات چه چیزی را اجازه می دهند و یا تنبیه می کنند و آن چه که باید مورد اطاعت قرار بگیرد ، همان چیزی است که بزرگترها مجاز دانسته و یا به آن پاداش می دهند.


   3. مرحله خود پیروی ( از 13 سالگی به بعد ) :
از 13 سالگی به بعد دوره خود پیروی است . مراد این است که نوجوان بیش از اطاعت از دیگران ، از خود پیروی می کند. یعنی به سوی استقلال به پیش می رود. پیاژه قائل است که تمامی ساختارهای ذهنی که برای بزرگسالان تحقق یافته ، در نوجوانان محقق گشته است و آن چه که بین بزرگسالان و نوجوان تفاوت ایجاد می کند ، قوت روان بنه ها و میزان تجربه ها ست. یعنی روان بنه بزرگسالان ورزیده تر و میزان تجارب آن ها نیز بیشتر است. لذا باید ترتیبی اتخاذ نمود که تجربه های بزرگترها به نوجوانان منتقل شود.