اموزه های سلامت روان

سبب شناسى احتمالى اختلال شخصيت خودشيفته:

١-لوس بار آوردن و نازپروردگى در دوران كودكى
٢- بى توجهى، طرد و تحقير از جانب والدين و اطرافيان
٣-داشتن خلق و خوى زودرنجى در كودكى
٤- تحسين شدن بيش از اندازه كه با واقعيت منطبق نيست
٥- تحسين شدن بخاطر زيبايى يا داشتن استعداد ذاتى
٦- داشتن والدين خودشيفته يا آموختن رفتارهاى عوام فريبانه از والدين

انواع تيپ هاى خودشيفته:

١- خودشيفته نخبه گرا: اين عده احساس افتخار و قدرت ميكنند و تمايل دارند مقام و موفقيت هاى خود را به رخ ديگران بكشند. خودشيفته نخبه گرا معمولاً در حال ترقى است و شديداً به ارتقاى درجه خودمشغول است و مى كوشد از هر فرصتى براى مشهور شدن استفاده كند.

٢- خودشيفته عاشق پيشه: تمايل دارد اغواگر باشد، با اين حال از صميميت واقعى اجتناب مى كند. اينگونه افراد خيلى دوست دارند افراد ساده لوح و از لحاظ هيجانى نيازمند را وسوسه كنند، آنها را به بازى بگيرند و به طور فريبنده اى نشان دهند كه دوست دارند با آنها رابطه نزديكى داشته باشند، با اين حال تنها علاقه واقعى آنها اينست كه بطور موقت از ديگران بهره كشى كنند.

٣- خودشيفته غيراخلاقى: اين دسته بى وجدان، فريبكار، خودپسند و استثمارگرند. حتى وقتى كه معلوم ميشود آنها بخاطر انجام دادن رفتار غير قانونى گناهكار هستند نگرش بى اعتنايى دارند و به گونه اى عمل مى كنند كه انگار قربانى را بايد بخاطر توجه نداشتن به آنچه روى داده است سرزنش كرد!

٤- خودشيفته جبرانى: اين گروه منفى گرا و لجبازند و ميخواهند احساسات عميق حقارتشان را خنثى كنند، در نتيجه مى كوشند خود را برتر و استثنايى جلوه دهند.

چشم انداز ابعادى:

بر اساس مدل پنج عاملي شخصيت، نيمرخ فرضى مبتلايان به اختلال شخصيت خودشيفته بدين قرار است:

روانرنجورخويى بالا
برونگرايى بالا
گشودگى پايين
توافق پايين
وظيفه شناسى پايين